شاداب و با نشاط، در روابط با ديگران، تأثير مثبت برجاى مى‌گذارد. افراد با نشاط، ملايم‌تر، مهربان‌تر و انعطاف پذيرترند. همچنين نگاه مثبت‌ترى به زندگى دارند و آن را منفى ارزيابى نمى‌كنند و مشكلات را راحت‌تر پشت سر مى‌گذارند.

عوامل برانگيختن نشاط در خانواده‌

عوامل گوناگونى مى‌توانند نشاط را به وجود آورند؛ امّا دو اصل اساسى را نبايد فراموش كرد: يكى همه‌جانبه و متوازن بودن نشاط است و ديگرى پيامد منفى نداشتن آن. نشاط سازنده، نشاطى متوازن و فراگير است كه همه ابعاد وجودىِ انسان را شامل مى‌شود. انسان، ابعاد مختلفى دارد كه همه آنها نيازمند سرزندگى و برانگيختگى‌اند تا به زندگى، تحرّك و پويايى ببخشند. اگر بخشى از اين ابعاد، ناديده گرفته شود، خمودى آن، تأثير منفى خود را بر ديگر بخش‌ها و سپس بر كل زندگى، برجاى خواهد گذاشت. همچنين نشاطى سازنده است كه پيامد منفى نداشته باشد و آينده را از بين نبرد. برخى از لذّت‌ها شايد نشاط آنى به وجود آورند؛ امّا ممكن است پيامدهاى ويرانگرى داشته باشند كه موفّقيت كلان زندگى را به خطر اندازند. لذا بايد از آن دسته از لذّت‌ها و شادى‌هاى آنى‌اى كه موفّقيت و سعادت آتى را به مخاطره مى‌اندازند، پرهيز كرد. اين پرهيز، نه به دليل لذّت‌ستيزى، كه به خاطر تأمين‌

سعادت و كاميابىِ پايدار است. آن بخش از لذّت‌هايى كه مورد نهى دين قرار گرفته، به همين قسم مربوط مى‌شود. امام على (ع) در اين باره مى‌فرمايد:

كَم مِن شَهوَةِ سَاعَةٍ أَورَثَت حُزناً طَوِيلًا.[١]

بسا لذّت آنى‌اى كه اندوهى طولانى به ارمغان آوَرَد.

بر همين اساس مى‌توان اين فرمول را ارائه كرد: «لذّت فراگير و متوازن، منهاى پيامد منفى». فراگير نبودن، به اين معناست كه فقط لذّتِ بُعد مادى و يا معنوى در نظر گرفته شود و متوازن نبودن، يعنى اين كه به برخى ابعاد، بيش از ابعاد ديگر، توجه شود و پيامد منفى داشتن، يا به خاطر استفاده نابه‌جا از لذّت‌هاست و يا استفاده بيش از اندازه از آنها. با اين توضيح، در ادامه، عوامل برانگيختن نشاط را بررسى مى‌كنيم:

[١]. الكافى، ج ٢، ص ٤٥١.