ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٩٠ - حويزى سيد على خان بن سيد خلف
مذكور در فوق است لكن ظاهر بچندين قرينه، وحدت و عين هم بودن آنها است بلكه در روضات قطع بوحدت دارد و اينكه يكى را به بحرانى موصوف و ديگرى را بحويزى متّصف داشته در قبال قرائن و امارات وحدت، دليل تعدد نبوده و نظائرش بسيار ميباشد كه يك شخص را بچندين ملاحظه بچند محل منسوب دارند و نسبت بجد نيز در كتب رجال و تراجم بسيار است. (ملل و سطر ٣٣ ص و ٣٥٨ ت)
حويزى شيخ عبد القاهر
- بعنوان عبادى خواهد آمد.
حويزى سيد على خان بن سيد خلف
- مشعشعى حويزى مذكور در بالا، از فحول علماى اماميّه ميباشد كه والى حويزه بود، عالمى است عابد فاضل صالح اديب شاعر جليل القدر، به تصوف مايل و ممدوح شعراى عصر خود و از اشعار او است:
و لو لا حسام المرتضى اصبح الورى |
و ما فيهم من يعبد اللّه مسلما |
|
و ابنائه الغرا لكرام الاولى بهم |
انار من الاسلام ما كان مظلما |
|
و اقسم لو قال الانام بحبهم |
لما خلق الرب الكريم جهنما |
|