ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٢٢ - خدرى سعد بن مالك
ختن محمد بن حسن بن ابراهيم
- استرآبادى يا جرجانى، اديبى است فاضل جدلى شافعى كه در فنون ادب و قرائات قرآنيّه و معانى قرآن مجيد و فنون جدل و مناظره، بر علماى عصر خود تقدّم داشت، بسال سيصد و سى و هفتم هجرت به نيشابور رفت، بفاصله دو سال عزم اصفهان نموده و مسند ابى داود را استماع كرد، عاقبت بسال سيصد و هشتاد و شش هجرت (٣٨٦ ه قمرى) روز عيد اضحى در جرجان درگذشت. وى داماد ابو بكر اسمعيلى بوده و ختن گفتن او نيز بهمين جهت است.
(ص ٣٣ ج ٢ كا)
ختن آل ميثم التمار ختن محمد بن مسلم
هردو با قيد اضافه كلمه ختن بما بعد خود، بفرموده ابو على و بروجردى، اوّلى عبارت از ابان بن عمرو دويمى عبارت از مارد ميباشد و ترجمه حالشان موكول بكتب رجال است.
خثعمى-
منسوب به خثعم بن انمار پدر قبيلهايست از معد، در اصطلاح علماى رجالى بفرموده بروجردى، عبارت از حبيب بن معلل است. در تنقيح المقال گويد:
خثعمى لقب جمعى است وافر كه از آن جمله است ابان بن عبد الملك، ابراهيم بن محرز، احمد بن حفص و گروهى ديگر كه شمردن ايشان مشكل است، بهرحال ترجمه حال موصوفين بهمين وصف خثعمى موكول بكتب رجاليه است.
خجندى[١]
خجندى ضياء الدين
- بهمين عنوان ضياء الدين خجندى خواهد آمد.
خجندى كمال الدين
- بعنوان شيخ كمال نگارش خواهيم داد.
خدرى سعد بن مالك
- بعنوان ابو سعيد در باب كنى، با وجه نسبت آن نگارش خواهد يافت.
[١]- خجندى- منسوب به خجند است (بضم اول و فتح ثانى) و آن شهرى است مشهور از بلاد ماوراء النهر در ساحل نهر سيحون بمسافت يكصد و چهل كيلومتر از جنوب شرقى تاشكند.