ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٩ - حامض سليمان بن محمد بن احمد
اصطلاح اهل حديث كسى را گويند كه بتمامى احاديث و اخبار محيط بوده و همه آنها را با متن و سند در حفظ داشته باشد (اگر باشد).
حاكم انبارى قاسم بن محمد
- بهمين عنوان انبارى نگارش يافته است.
حاكم بامر اللّه منصور بن نزار
- ششمين خليفه فاطمى است كه در ذيل عنوان فاطميّون ميآيد.
حاكم نيشابورى محمد بن عبد اللّه بن محمد
- بعنوان ابن البيع در باب كنى خواهد آمد.
حاكمى على بن ابى سعيد
- در باب كنى بعنوان ابن يونس خواهد آمد.
حالى
تخلّص ديگر شاعرى است هراتى كه بعنوان بنائى نگارش يافته است.
حامض احمد بن عبد اللّه بن عبد الصمد بن على بن عباس
- اديبى است حافظ، لقبش حامض كه در نهايت ملعنت و عداوت با خانواده عصمت بود. اشعار احمقانه بسيار گفته و بهمين وسيله اموال بسيارى باقتضاى طبيعت اهل زمان اندوخته بود. كتاب اخلاق الرؤساء و كتاب جامع الحماقات و حاوى الرقاعات و كتاب المنادمة از او است. عاقبت گروهى از شيعه كه شتم بىادبانه او را نسبت بحضرت امير المؤمنين ع از زبان خودش شنيده بودند از پشت بامش انداختند و بحياتش خاتمه دادند، رجوع بابو العبر هم نمايند.
(ص ٢١٧ ف و ١٢٣ ج ١٧ جم)
حامض سليمان بن محمد بن احمد
- بغدادى، كنيهاش ابو موسى، در اثر تندى اخلاقش داراى لقب حامض بوده كه بعربى بمعنى ترش است. نحوى لغوى، از اكابر علماى نحو كوفه بشمار ميرفت، آن علم شريف را از ثعلب نحوى و علماى بصره فراگرفت هردو نحو بصرى و كوفى را جامع و در شعر و بيان و معرفت لغت و فنون عربيّه وحيد عصر خود بود، در نزد ثعلب قربى بسزا داشته و بعد از وفاتش خليفه وى گرديد و از تأليفات او است:
١- خلق الانسان ٢- السبق و النضال ٣- غريب الحديث ٤- مختصر النحو ٥- النبات ٦- الوحوش. شب پنجشنبه بيست و سوم ذى الحجه از سال ٣٠٥ ه قمرى در بغداد درگذشته