ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٢٨ - دمنهورى
فى الرقص و المطرب كه نسخه خطى آن در كتابخانه برلين موجود است ٨- عين الحيوة تلخيص حياة الحيوان دميرى ٩- الفواكه البدرية ١٠- القوافى ١١- مقاطع يا مقاطيع الشرب ١٢- نزول الغيث كه ردّ كتاب شرح لامية العجم صفدى است و نسخه آن در كتابخانه خديويّه مصر موجود است. دمامينى بسال ٨٢٧ يا ٨٢٨ ه قمرى (ضكز يا ضكح) در شهر كلبرجاى هند در هفتاد و سه سالگى مسموما درگذشت. (ص ٩٣٥ هب و ٨٤٨ ت و ٨٧٩ مط)
دمشقى[١]
دمشقى حسن بن محمد دمشقى سعيد بن سلمة دمشقى سعيد بن هلال دمشقى عبد اللّه بن محمد
مصطلح علماى رجال است، علاوه براين چهار نفر، محمد بن عبد اللّه و جمعى ديگر از روات و محدّثين را نيز گويند و ترجمه حال ايشان موكول بدان علم شريف است.
دمشقى محمد بن ابيطالب
- بعنوان شمس الدين محمد بن ابيطالب خواهد آمد.
دمشقى محمد امين
- بعنوان محبى خواهد آمد.
دمشقى محمد خليل
- بعنوان مرادى خواهد آمد.
دمشقى محمد بن عبد الرحمن
- بعنوان خطيب دمشقى مذكور داشتيم.
دمنهور[٢]
دمنهورى
احمد بن عبد المنعم بن خيام يا يوسف بن خيّام، ازهرى مذاهبى، يعنى حنفى شافعى مالكى حنبلى كه بسال ١١٠١ ه قمرى (غقا)
[١]- دمشقى- منسوب بدمشق است و آن بكسر اول و فتح و كسر ثانى شهرى است معروف كه قصبه و كرسى بلاد شامات ميباشد، بنام بانى خود دمشق بن كنعان موسوم و يا خود بانى آن غلام حبشى دمشق نام حضرت خليل اللّه بوده است. بنوشته بعضى، دمشق گفتن آن بجهت سرعت در بناى آنكه دمشقه بر وزن زلزله بعربى سرعت در عمل است و بهرحال بعضى از منسوبين آن را تذكر ميدهد.
[٢]- دمنهور- با دو فتحه، شهرى است متوسط در حوالى اسكندريه سر راه مصر، نيز ديهى است بمسافت چند ميل از فسطاط مصر كه اين را بنوشته مراصد دمنهور السميد گويند*