ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٩ - حافظ ابرو لطف اللّه بن عبد اللّه
٥٨٤ (ثفد) ه قمرى درسى و پنج يا شش سالگى در بغداد وفات يافت و در قبرستان شونيزيه مدفون گرديد. (ص ٦٤ ج ٢ كا)
حاسب احمد بن حسن
- بعنوان فلكى احمد، خواهد آمد.
حاسب احمد بن عبد اللّه
- بعنوان حبش حاسب، خواهد آمد.
حاسب ثابت بن قره
- بعنوان حرانى خواهد آمد.
حاسب محمد بن محمد
- بعنوان بوزجانى نگارش داديم.
حافظ[١]
حافظ آبرو
بىمدّ الف صحيح و در زير نگارش يافته است.
حافظ آزاد غلام محمد
- بعنوان آزاد حافظ نگارش داديم.
حافظ ابرو لطف اللّه بن عبد اللّه
- هروى، ملقّب بنور الدين (يا آنكه نور الدين نامش بوده و پسر لطف اللّه است يعنى نور الدين بن لطف اللّه) از مشاهير مورّخين و ارباب سير ميباشد. خلاصه هدية الاحباب و قاموس الاعلام و آنچه از كاتب چلبى و حبيب السّير نقل شده آنكه: وى در هرات متولد شد، در همدان بمسند
[١]- حافظ- در اصطلاح قراء و اهل تجويد، كسى را گويند كه تمامى قرآن مجيد را حفظ داشته و از اول تا آخر با مراعات اصول تجويد، موافق قرائات عشره يا سبعه و يا لااقل موافق يكى از آنها بخواند. در اصطلاح علم درايت و ارباب حديث و خبر، موافق فرموده بعضى از اجله اطلاقات عديده دارد: كسى را گويند كه كتاب و سنت را حفظ كرده باشد، يا كسى است كه تمامى شنيدههاى خود را روايت كرده و هرآنچه را كه محل حاجت باشد حفظ كند، يا كسى است كه صد هزار حديث را متنا و سندا دربرداشته باشد، چنانچه حافظ سيصد هزار حديث همچنانى را حجت و حافظ همه را حاكم نامند. در اينجا محض زيادت بصيرت مراجعين بشرح حال بعضى از معروفين بهمين عنوان حافظ ميپردازيم و بعضى ديگر را نيز كه با عنوان مشهورى ديگر نگارش يافته و به حافظ نيز موصوف ميباشند تذكر ميدهيم و الا بسيارى از اكابر بهمين وصف حافظ موصوف ميباشند و انشاء اللّه در فهرستى جداگانه كه براى امثال اين موضوع در نظر است نگارش خواهيم داد.