ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٩٤ - زوزنى عبد الرحمن بن حسن
زوال
لقب احمد بن على است كه بعنوان ابن مأمون در باب كنى خواهد آمد.
زواوى يحيى بن عبد المعطى
- در باب كنى بعنوان ابن معط خواهد آمد.
زوج صالح
در اصطلاح رجالى لقب على بن عبيد اللّه بن حسين اصغر و زوجهاش دختر عمّ خود عبد اللّه بن حسين اصغر ميباشد و شرححال ايشان موكول بدان علم است.
زوزنى[١]
زوزنى اسعد بن على بن احمد
- معروف ببارع زوزنى، مكنّى بابو القاسم، اديب فاضل شاعر كاتب منشى كه در عراق و خراسان وحيد عصر خود و شهره آفاق بوده و با آن همه كبر سنّى كه داشته ميل مفرط باستماع حديث داشته است و در دهم ذى الحجه سال چهارصد و دوم هجرت درگذشت. (ص ٩٠ ج ٦ جم)
زوزنى حسين بن احمد
- يا حسين بن على بن احمد بن حسين، قاضى، مكنّى بابو عبد اللّه، معروف بزوزنى، از پيشوايان نحو و لغت و علوم عربيّه بوده و از تأليفات او است:
١- ترجمان القرآن ٢- شرح المعلقات السبع كه در لبنان و قاهره چاپ شده و در مصر نيز بنام نيل الادب فى شرح معلقات العرب بطبع رسيده است ٣- شرح معلقه طرفة بن عبد ٤- شرح معلقه لبيد ٥- المصادر كه دو نسخه آن بشماره ٨٨ و ٩٩ در كتابخانه مدرسه سپهسالار جديد تهران موجود است ٦- نيل الارب كه بنام شرح المعلقات مذكور شد. زوزنى بسال چهارصد و هشتاد و ششم هجرت درگذشت. (سطر ٢١ ص ٢٣٨ ت و ١٤٧ هب ٩٤١ مط و غيره)
زوزنى عبد الرحمن بن حسن
- زوزنى، مكنّى بابو حنيفه، از مشاهير محدّثين و خوشنويسان بوده و گوى مسابقت در اكثر علوم و كمالات
[١]- زوزنى- منسوب است بزوزن (بر وزن دوزخ يا روغن) كه بنوشته جمعى شهرى است مابين هرات و نيشابور و بنوشته مراصد ناحيه بزرگى است از نيشابور كه بقول بعضى بيكصد و بيست و چهار قريه مشتمل ميباشد و در اينجا بعضى از منسوبين آنرا تذكر ميدهد.