ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٢٤ - دقيقى محمد بن احمد
٢٣- الوضاح فى شرح ابيات الايضاح. دقيقى در اثر حسن خلق و ميمنت تعليماتى كه داشته شاگردهاى بسيارى تربيت كرده است. (ص ٣٢٣ ت و ٢٤٤ ج ١١ جم)
دقيقى [ (بابو القاسم)]
على بن عبد اللّه بن دقاق، مكنّى بابو القاسم، عالم فاضل نحوى بلكه از پيشوايان علماى نحو بود، آن علم شريف را از فارسى و رمانى و سيرافى اخذ كرد، مرجع استفاده جمعى كثير بوده و از تأليفات او است:
١- شرح الايضاح ٢- شرح الجرمى ٣- العروض ٤- المقدمات. در ماه صفر ٤١٥ ه قمرى (تيه) درگذشت. (ص ١٣٥ هب و ٤٨٣ ت و ٥٦ ج ١٤ جم)
دقيقى محمد بن احمد
- بلخى يا طوسى يا مروى يا سمرقندى يا بخارائى، مكنّى بابو منصور، از اكابر شعراى قرن چهارم هجرى عهد سامانيان و مدّاح ايشان بود، زمان سلطان محمود سبكتكين را نيز دريافته و بامر آن سلطان و يا نوح بن منصور سامانى بنظم شاهنامه پرداخت، بيست هزار بيت از قضيه گشتاسب و زردشت و اسفنديار را بنظم آورد پس از آن بدست غلام تركى خود در سال ٣٤١ ه قمرى (شما) مقتول و باتمام شاهنامه موفق نشد و بشرحى كه در محل خود مذكور است فردوسى بنظم آن پرداخته و هزار بيت از اشعار دقيقى را براى جلوه اشعار خود ضميمه شاهنامهاش نموده و از آنجمله است:
چو گشتاسب را داد لهراسب تخت |
فرود آمد از تخت و بربست رخت |
|
ببلخ گزين شد بدان نوبهار |
كه يزدانپرستان آن روزگار |
|
مرآن خانه را داشتندى چنان |
كه مر، مكّه را تازيان اين زمان |
|
بدان خانه شد شاه يزدانپرست |
فرود آمد آنجا و هيكل ببست |
|