ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٧ - حشرى ملا محمد امين
حسينى شيرازى
حاج محمد حسين بن حاج محمد حسن مجتهد بن معصوم، قزوينىّ الاصل، شيرازىّ المسكن، از شعراى ايرانى قرن سيزدهم هجرت ميباشد كه در اشعار خود به حسينى تخلّص ميكرد. اصل ايشان از قزوين بود، خودش در كربلا زاييده شد و اخيرا بشيراز آمد و رحل اقامت افكند و در سال ١٢٤٩ ه ق (غرمط) وفات يافت. پنج مثنوى پارسى عرفانى بنامهاى: اشترنامه، الهىنامه، مهر و ماه، وامق و عذرا، وصف الحال از آثار او بوده و مجموع آنها به خمسه حسينى معروف ميباشند، اوّلى و سومى و چهارمى از آن جمله در شيراز بطبع رسيده ولى دو ديگرى هنوز چاپ نشده است، دو نسخه خطّى از اشترنامه و وامق و عذرا بشماره ١٣٦ و ٣٨٥ در كتابخانه سپهسالار بزرگ تهران موجود ميباشد. مخفى نماند كه صاحب ترجمه با بهرههائى كه از معلومات معقولى و منقولى داشته بسيروسلوك راغب شد و برحسب ارشاد حاج ميرزا ابو القاسم متخلّص بسكوت، قدم در طريقت گذاشت، پس از وفات پدر كه در شيراز عالم و مقتدا بوده و به بحث و تحقيق اشتغال داشت رئيس اهل شريعت و اهل طريقت گشته و ذو الرياستين حقيقى گرديد.
(ص ٢٨٤ ج ٢ ذريعة و ٥٠٩ ج ٢ فهرست سپهسالار)
حسينى قزوينى حاج محمد حسين
- در فوق، بعنوان حسينى شيرازى مذكور شد.
حسينى هروى مير حسين
- بعنوان حسينى سادات، مذكور شد.
حشرى ملا محمد امين
- تبريزى انصارى، از شعراى اوائل قرن يازدهم هجرت ميباشد كه با شعرا محشور، از صحبت ايشان مسرور، اصلش تبريزى بود. اوائل عمر خود را در عباسآباد اسپهان گذرانيد، مبلغ كمى از دولت راتبه داشته و ديرى نگذشت كه موقوفش داشتند، پس اين قطعه را بميرزا حبيب اللّه صدر فرستاد، همان راتبه را كه گويا سى تومان بوده باز بقرار سابق دادند:
از قطع وظيفه گر كنم شكوه خطا است |
آنكس كه دهد وظيفه خلق خدا است |
|
جان شد گرو روزى و رازق ضامن |
دارم گرو و ضامن من پابرجا است |
|