ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٢٣ - خرقاءميه
خديجى اصغر خديجى اكبر
بفرموده بروجردى، اوّلى علىّ بن عبد اللّه بن محمد بن عاصم و و دويمى على بن عبد المنعم از روات ميباشند و شرح حال ايشان در كتب رجال است.
خرادينى يا خراذينى
در اصطلاح علماى رجال، عبارت از على بن عباس است چنانچه در عنوان جراذينى (با جيم اوّل) اشاره نموديم.
خراز-
بر وزن عطّار، بمعنى فروشنده خرز و جواهر است و در اصطلاح رجالى، از اوصاف ابراهيم بن زياد و ابراهيم بن عيسى و جمعى ديگر از محدّثين ميباشد. تحقيق حال ايشان و اينكه لفظ خرّاز (كه وصف آن دو تن است) بهمان معنى مذكور بوده و يا خزّاز با دو زاى نقطهدار (بمعنى خزفروش) موكول بكتب رجاليه است.
خراسانى ابراهيم بن ابى محمود
- ترجمه حالش موكول بكتب رجاليه است.
خراسانى ابو مسلم يا عبد الرحمن
بعنوان ابو مسلم خراسانى در باب كنى نگارش خواهيم داد.
خراسانى ملا محمد كاظم
- بعنوان آخوند خراسانى نگارش داديم.
خراط عسقلانى
بعنوان ابو يعقوب خرّاط خواهد آمد.
خرزى [عباس بن يزيد]
با دو فتحه، با خريزى بفتح اوّل، در اصطلاح رجالى، عباس بن يزيد ميباشد و ترجمه حالش در آن علم بوده و معنى اين كلمه خرز و جواهرفروش است.
خرقاء صحابيه
زنى بوده سياهرنگ از مردمان زنگبار كه در عهد سعادت رسالت ص پيوسته در مسجد نبوى خدمت مينمود، با جاروكشى آن مقام مقدّس افتخار ميكرد و آن حضرت از وى راضى بوده است. فطوبى لحالها (اوقيانوس و آنندراج)
خرقاءميه
در ضمن ترجمه حال ذو الرمة خواهد آمد.