پارسى ١٢- شرح اربعين، ظاهرا غير از حاشيه بر اربعين شيخ بهائى است كه مذكور شد ١٣- شرح دعاى صباح حضرت امير المؤمنين عليه السلام كه اول آن دعا اللهمّ (ح ل) يا من دلع لسان الصّباح است و اين شرح مبسوط و در حدود سه هزار بيت ميباشد ١٤- شرح مدارك كه مبسوط و دو مجلد است ١٥- فضل الفاطميين و اثبات اينكه كسيكه از طرف مادر نيز منتسب بآن خاتون معظّمه باشد از فاطميين معدود ميباشد و خودش نسبت باين سلسله جليله اخلاص كامل و محبّت مفرط و علاقه بى‌اندازه داشته است ١٦- فوائد رجاليه كه مطالعه آن ديده را نور و قلب را سرور است ١٧- هداية الفؤآد الى احوال المعاد و غير اينها از رسائل متفرقه و مقالات متنوّعه. در بسيارى از علوم و حكم و معارف تأليفات متين و متقنى بدو منسوب است كه شماره آنها در حدود صد و پنجاه ميباشد و بفرموده روضات علاوه بر مراتب علميّه صاحب كرامات فاخره نيز بوده كه بعضى از آنها در كتب مربوطه منقول و بعضى ديگر در السنه داير و مشهور است. خطّ او نيز در نهايت جودت بود، ملا مهدى نراقى، آقا محمد بيدآبادى، ملا محراب حكيم عارف مشهور (كه شرح‌حال هريكى در محل خود از اين كتاب مذكور است) و بعضى ديگر از افاضل وقت از شاگردان خاجوئى بوده و سلسله اجازه و قرائت او بفاضل هندى مى‌پيوندد. در يازدهم شعبان ١١٧٣ ه قمرى (غقعج) و يا در سال ١١٧٧ ه ق (غقعز) در اسپهان وفات يافت و در سمت جنوبى مزارستان تخت فولاد نزديك قبر فاضل هندى مدفون شد، در ماده تاريخ وفاتش بنابر اوّل گفته‌اند: خانه علم منهدم گرديد- ١١٧٣، ايضا نور اللّه الجليل مقبرته- ١١٧٣، ايضا رفع اللّه فى الجنان منزلته- ١١٧٣.

(ص ٣١ ت و ٣٩٦ مس و ١١٢ ج ٣ ذريعه و غيره و ١١٨ ج ١٣ و ٦١٩ ج ١٥ اعيان)

خادم‌

لقب خيران و نادر و غيره و شرح حالشان موكول بكتب رجال است.

خارزنجى احمد بن محمد

- كه به ديهى خارزنج نام از ديهات ناحيه بشت از نواحى نيشابور منسوب، كنيه‌اش ابو حامد است. در خراسان امام و پيشواى اهل ادب عصر خود بشمار ميرفت، مراتب فضل و ادب او مسلّم فضلاى آن عصر بود، ابو عمر زاهد و ديگر مشايخ عراق بر تقدّم وى اذعان تمام داشته‌اند.

هنگامى كه ببغداد آمد تقدّم وى در معرفت لغت مورد تعجّب اهل بغداد گرديد. از