ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٢٧ - رقى داود بن كثير رقى عبد اللّه رقى على بن سليمان رقى على بن مهدى
است و بسط زايد را موكول بكتب رجاليه ميداريم.
رقاشى فضل بن عبد الصمد
- بصرى، از شعراى عهد عباسى بوده و بسهولت شعر مىگفت، بجز آل برمك بكسى نپرداخته و از ديگران بىنياز بود، ايشان نيز محض پاس خدمت او بر ساير شعرا ترجيحش داده و اشعارش را تدوين مىنمودند و اولاد خود را بر حفظ و ياد داشتن آنها برميگماشتند، اينك او نيز موقع حبس ايشان، در زندان مصاحبت و منادمت ايشان ميكرد و حق نعمت را بجا ميآورد، بعد از وفات ايشان نيز مراثى بسيارى گفته است، از آن جمله مرثيهايست كه موقع مصلوبيّت فضل بن يحيى كه بر ساقه خرما بدارش كرده بودند، بعد از ديدن جنازه او كه بر سر دار بنظرش آمد گريسته و گفته است:
اما و اللّه لولا خوف واش |
و عين للخليفة لا تنام |
|
لطفنا حول جذعك و استلمنا |
كما للناس بالحجر استلام |
|
فما ابصرت قبلك يا ابن يحيى |
حساما حتفه السيف الحسام |
|
على اللذات و الدنيا جميعا |
و دولة آل برمك السلام |
|