بسيره حلبيّه است ولى بنوشته قاموس الاعلام غير آن بوده و آن هم يكى ديگر از تأليفات وى ميباشد و ظاهر معجم المطبوعات آنكه صاحب ترجمه، دو كتاب انسان العيون نام دارد يكى انسان العيون فى سيرة الامين و المأمون كه معروف بسيره حلبيّه بوده و در مصر و قاهره چاپ شده است و ديگرى انسان العيون فى سيرة النبى المأمون كه مشهور بسيره نبويّه شده و هنوز بطبع نرسيده است ٢- انسان العيون فى سيرة النبى المأمون كه در بند اوّل اشاره شد ٣- انفاذ المهج بمختصر الفرج ٤- حسن الوصول الى لطائف حكم الفصول ٥- السيرة الحلبية كه در بند اول اشاره شد ٦- السيرة النبوية كه نيز در بند اول اشاره شد ٧- المحاسن السنية من الرسالة القشيرية ٨- النصيحة العلومية فى بيان حسن الطريقة الاحمدية ٩- النفحة العلوية من الاجوبة الحلبية. وفات صاحب ترجمه بسال ١٠٤٤ ه قمرى (غمد) در شصت و نه سالگى در مصر وقوع يافت. (ص ١٩٧٥ ج ٣ س و ٧٨٦ مط و ١٢٦ هب)

حلبيان‌

تثنيه حلبى است و در اصطلاح فقها عبارت از ابن زهره، حمزة بن على حلبى و ابو الصلاح، تقى الدين حلبى است كه هردو در باب كنى بهمين عنوان مذكور خواهند شد.

حلبيون‌

جمع حلبى است و در اصطلاح فقها همان حلبيان فوق و قاضى عبد العزيز بن تحرير است كه در باب كنى بعنوان ابن البراج خواهد آمد.

حلوانى‌[١]

حلوانى سلمان يا سليمان بن عبد اللّه بن محمد

- مكنّى بابو عبد اللّه، از پيشوايان نحو و لغت و از تأليفات او است:

[١]- حلوانى- بفرموده بروجردى، بفتح اول و سكون ثانى، در اصطلاح رجالى يزيد بن خليفه ميباشد و نسبت آن بشهرى و يا بانى آنشهر است، نيز گويد همين كلمه را كه نسبت يزيد بن خليفه است بعضى از اهل فن جولانى ضبط كرده‌اند (با جيم و واو و لام و نون) لكن اولى صحيح‌تر است. در مراصد گويد: حلوان بضم اول ديهى است در دو فرسخى فسطاط از بلاد مصر و شهرى است كوچك از قهستان نيشابور كه آخر حدود خراسان ميباشد هم شهرى است آباد، از بلاد عراق عرب كه بعد از بغداد و كوفه و واسط و بصره بزرگترين بلاد آن ناحيه بوده و از طرف يكى از ملوك بحلوان بن عمران بن قضاعه اختصاص يافته اينك بنام او مشتهر گرديده است*