ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٧٢ - زرقاء بنت عدوى
عبارت از احمد بن محمد بن اعين بن سنسن، احمد بن محمد بن سليمان بن حسن بن جهم، سليمان بن حسن بن جهم، على بن احمد بن محمد بن سليمان، على بن سليمان مزبور، محمد بن سليمان مذكور، محمد بن عبد اللّه يا عبيد اللّه بن احمد و غيرهم بوده و شرححال ايشان موكول بكتب رجاليّه است.
زرارى احمد بن محمد بن محمد بن سليمان
- در باب كنى بعنوان ابو غالب زرارى خواهد آمد.
زرارى عبيد اللّه بن احمد بن محمد
- شرح حالش موكول برجال و تاريخ بغداد است.
زردى احمد بن عبد اللّه
- اديب لغوى، معروف بابو عمرو، از علماى عربيّه قرن چهارم هجرت ميباشد كه در فنّ بلاغت و براعت و معرفت اصول و ادب سرآمد اقران عصر خود بود، در كلمات بعضى از اهل فن بعلّامه موصوف است، با آن همه ضعف و ناتوانى و رنجورى كه داشته هنگامى كه بسخنسرائى آغاز ميكرد شنوندگان را با براعت كلمات خود در نشاط و طرب ميآورد، وى بسال سيصد و هشتاد سه از هجرت درگذشت. زرد، بفتح اوّل، از ديهات اسفرايين است.
(صد و ص ٦٤ ت)
زرفان [ (محمد بن آدم مداينى)]
در اصطلاح رجالى، محمد بن آدم مداينى ميباشد و شرح حالش در آن علم است.
زرقاء بنت عدوى
- از خواتين كوفه ميباشد كه در حرب صفين از طرفداران حضرت امير مؤمنان ع بود، مردم را بنصرت آن حضرت تشويق مينمود، مقالههاى فصيح بسيارى در اين موضوع سروده است كه در كتاب بلاغات النساء احمد بن ابى طاهر (كه شرح حالش در باب كنى بعنوان ابن ابى طاهر خواهد آمد) نگارش يافته است. اما زرقاء يمامه كه در بلده يمامه ميزيسته از زنان جاهليّت ميباشد، از مسافت بعيده ميديده و قوه باصرهاش بسيار قوى بوده است، اينك در اين صفت دوربينى ضرب المثل ميباشد.
(اطلاعات متفرقه)