ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٩٨ - خيام عمر بن ابراهيم يا محمد
حالشان موكول بكتب رجاليه است.
خيالى شيخ احمد بن موسى بن شمس الدين
- معروف بخيالى، از فضلاى قرن نهم هجرى عامّه ميباشد كه زاهد متّقى و مدرّس مدرسه از نيق و روزى يكصد و سى درهم براى او حق التدريس معيّن شده بود. بسال ٨٦٢ ه قمرى (ظسب) در سى و سه سالگى درگذشت و از تأليفات او است:
حاشية على شرح السعد على العقائد النسفية در توحيد كه در لكناو و اسلامبول و دهلى چاپ شده است. (ص ٨٥٢ مط)
خيالى [ (بخارى)]
بخارى، از شعراى قرن نهم هجرى بخارا و از منتسبين الغ بيگ ميباشد، مدتى در هرات زيسته و بهمين جهت ويرا هروى نيز گويند. ديوان شعرش در تركستان و خراسان متداول بوده و از او است:
اى تير غمت را دل عشاق نشانه |
خلقى بتو مشغول و تو غايب ز ميانه |
|
حاجى بره كعبه و من طالب ديدار |
او خانه همى جويد و من صاحبخانه |
|
گه معتكف ديرم و گه ساكن مسجد |
يعنى كه ترا ميطلبم خانهبخانه |
|
چون در همهجا عكس رخ يار توان ديد |
ديوانه نيم من كه روم خانهبخانه |
|
مقصود من از كعبه و بتخانه توئى تو |
مقصود توئى كعبه و بتخانه بهانه |
|
تقصير خيالى باميد كرم تست |
يعنى كه گنه را به از اين نيست بهانه |
|