ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٤٢ - روشنى دده عمر، رومى
رودكى گفتن صاحب ترجمة، بجهت انتساب او بديهى رودك نام از ديهات سمرقند يا بخارا ميباشد كه تولدش در آنجا بوده است. در مراصد گويد روذك (بر وزن كودك) با ذال نقطهدار، ديهى است از سمرقند و ظاهر آن است كه با ذال نقطهدار معرّب همان رودك با دال بىنقطه است، يا خود، رودكى گفتن او بجهت آن است كه در رود و بربط نوازى و ديگر آلات موسيقى مهارتى بسزا داشت، رود را نيكو مىنواخت سرود با اثر ميگفت و گويا بجهت بلندى و نيكوئى اشعار او است كه بعضى او را نخستين كسى دانند كه بزبان پارسى شعر گفته است و الّا پيش از او نيز شعراى بسيارى بودهاند. على الجملة رودكى بسال ٣٠٤ يا ٣٢٩ يا ٣٣٩ يا ٣٤٣ ه قمرى (شد يا شكط يا شلط يا شمج) در قريه مذكور درگذشت. (چهار مقاله عروضى و ٢٣٦ ج ١ مع و ٢٣١٦ ج ٣ ص و ٢٩٧ ج ٣ ذريعة)
روذراورى محمد بن حسين
- بعنوان ابو شجاع در باب كنى خواهد آمد.
روزبهان ابو محمد
- بعنوان شيخ شطاح خواهد آمد.
روزى شيخ ابو الحسن على بن محمود بن ابراهيم
- از عرفاى قرن پنجم هجرت و از اكابر مشايخ وقت بود، كتاب رباط روزى نام، بدو منسوب ميباشد كه براى پير خود ابو الحسن حضرمى تأليف داده است. در ماه رمضان سال چهارصد و پنجاه و يك هجرى قمرى درگذشته و غلام سرور هندى در تاريخ آن گويد:
رفت چون زين جهان بخلد برين |
رونق دين ولى حسن روزى |
|
عارف زندهدل بگو تاريخ |
هم رقم كن على حسن روزى |
|