ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٦٥ - زبيرى
پوشنده لباس حرير را كه درباره مردان از محرمات دينيّه اسلاميّه است تعزيت لازم است نه تهنيت، باوجود اين، موافق مذهب سليمانيّه از فرق زيديّه معتقد بوده است بر اينكه اهل معصيت را چون با تقدير خداوندى است عذابى نباشد و مردگان در قبر متنعّم بوده و ميخورند و مىآشامند. از تأليفات او است:
١- الحساب ٢- العروض ٣- القوافى ٤- المقدمة فى النحو ٥- منار الاقتضاء و منهاج الاقتفاء. در ربيع الاخر سال ٥٥٥ ه قمرى (ثنه) درگذشت.
(ص ١٠٨ ج ١٩ جم)
زبيرى[١]
زبيرى احمد بن محمد بن محمد بن محمد
- بعنوان قاضى خواهد آمد.
زبيرى زبير بن احمد بن سليمان
- بن عبد اللّه بن عاصم بن منذر بن زبير بن عوام، فقيه شافعى بصرى، مكنّى بابو عبد اللّه، معروف بزبيرى بصرى كه اعمى و نابينا و در عصر خود پيشواى اهل بصره و مدرّس آن ديار بود، در ادبيّات حظّى وافر داشت، از محمد بن سنان قزاز و ابراهيم بن وليد و نظائر ايشان روايت نموده و محمد بن حسن نقّاش صاحب تفسير و جمعى ديگر نيز از وى روايت مىكنند. بقول ابن خلّكان ثقة و صحيح الرواية بوده و مصنّفات بسيارى داشته است:
١- الاستشارة و الاستخارة ٢- الامارة ٣- التنبيه ٤- رياضة المتعلم ٥- ستر العورة ٦- الكافى در فقه ٧- المسكت ٨- النية ٩- الهدايا ١٠- الهداية و غيرها و پيش از سال ٣٢٠ ه قمرى (شك) درگذشت. (ص ٢٠٨ ج ١ كا و ٢٢٤ ج ٢ طبقات الشافعية)
زبيرى
زبير بن بكار يا بكر بن ابى بكر بكار بن عبد اللّه بن مصعب بن ثابت بن عبد اللّه بن زبير بن عوام، قرشى اسدى زبيرى، مكنّى
[١]- زبيرى- بضم اول و فتح ثانى، منسوب بزبير بن عوام و يا شخص زبير نامى ديگر است و در اصطلاح رجالى، لقب احمد بن عبد اللّه بن زبير بن بكار و خود زبير بن بكار، عبد اللّه بن عبد الرحمن و پدرش عبد الرحمن، عبد اللّه بن مصعب، عبد اللّه بن هارون، محمد بن عمرو بن عبد اللّه بن زبير و بعضى ديگر بوده و در اينجا بعضى از موصوفين يا معروفين بهمين عنوان زبيرى را تذكر داده و شرح حال ديگران را موكول بكتب رجاليه ميداريم.