ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٧٦ - زعفرانى حسن بن محمد بن صباح
زروق احمد بن احمد بن محمد بن عيسى
- برنسى فاسى، معروف بزروق، ملقّب بشهاب الدين، مكنّى بابو العباس، از محقّقين ائمّه صوفيّه ميباشد كه هردو علم شريعت و طريقت را جامع و تأليفات او مختصر و منقّح و نافع و حاوى فوائد و تحقيقات بسيار (خصوصا در تصوف) ميباشد:
١- شرح رساله ابو زيد قيروانى در فقه مالك ٢- النصيحة الكافية لمن خصه اللّه بالعافية ٣- الوظيفة الزروقية و دو اوّلى مستقلا و سومى نيز با شرح احمد سجاعى در مصر چاپ شدهاند. زروق بسال هشتصد و نود و نهم هجرت در پنجاه و سه سالگى در موضعى تكرين نام از توابع طرابلس درگذشت. (ص ٩٦٥ مط و غيره)
زعفرانى[١]
زعفرانى حسن بن محمد بن صباح
- بغدادى، مكنّى بابو على يا ابو عبد اللّه منسوب بقريه زعفرانيّه بغداد و يا درب زعفرانى مذكورين در ذيل ميباشد، از فقها و محدّثين شافعيّه و مصاحب اما شافعى بود، تمامى كتابهاى او را نزد خودش خوانده تا در فقه و حديث براعت يافت و در هردو رشته كتب بسيارى تأليف داد و از روات كتب و اقوال امام شافعى ميباشد، ترمدى نيز از وى روايت ميكند. صاحب ترجمه در ماه ربيع الثانى سال دويست و چهل و شش يا نه و يا در سلخ شعبان يا رمضان دويست و شصتم هجرى قمرى درگذشت.
(ص ٢٩٧ ف و ٢١٤ ت و ١٤٥ هب و ١٤ ج ١ كا و ٤٨ ج ٥ مه)
[١]- زعفرانى- در بعضى موارد، منسوب بزعفران معروف بوده و كنايه از فروشنده آن است و در بعضى از مواضع بديهى زعفرانيه نام در همدان و ديهى ديگر بهمين نام در بغداد منسوب ميباشد و گاهى بمحله درب زعفرانى از محلات بغداد كه منتسب بهمان ديه است منسوب است، بهرحال عنوان زعفرانى در اصطلاح رجالى عبارت از احمد بن محمد عسگرى، حبيش بن مبشر، صباح بن محمد، عمران بن اسحق، عمران بن عبد الرحيم، محمد بن احمد، محمد بن اسمعيل و بعضى ديگر ميباشد كه شرححال ايشان را موكول بكتب رجاليه داشته و در اينجا بشرح حال اجمالى بعضى ديگر از معروفين بهمين عنوان ميپردازيم.