ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٣٦ - خصاف احمد بن عمر
خشبى شريك بن قاضى
، محدّث امامى و ترجمه حالش در علم رجال است.
خشكناكه يا خشكنانچه ابو الحسن على بن وصيف
- بغدادى، ملقّب بخشكنانچه، از علماى اماميّه قرن چهارم هجرت ميباشد، با ابن النّديم (متوفى بسال ٣٨٥ ه ق) و شيخ مفيد (متوفى بسال ٤١٣ ه ق) و نظائر ايشان معاصر بود، با ابن النّديم رابطه مودّت و يگانگى داشته و هم در زمان او وفات يافت و بيشتر در رقه از بلاد عراق عرب مقيم بود و اخيرا بموصل رفت و از تأليفات او است:
١- الافضاح و التثقيف فى الخراج و رسومه ٢- ديوان شعر ٣- صناعة البلاغة ٤- الفوائد ٥- النثر الموصول بالنظم و سال وفاتش بدست نيامد. نگارنده گويد: ظاهر آن است كه اين لقب مشهورى صاحب ترجمه (خشكنانچه) بجهت آن است كه او شغل نان خشكفروشى را داشته و كلمه خشكنانچه نيز بزبان پارسى لقب شغلى او بوده است، سپس در ولايت عربستان، همان كلمه معرّب شده و بخشكناكه تبديل يافته است، اما اينكه در بدايت حال در كداميك از بلاد فارس اقامت داشته كه منشأ اين لقب پارسى بوده باشد معلوم نيست و محتاج به تتبع زايد است. (ف و ١٠٢ ج ١٥ جم)
خشنى محمد بن حارث
- قروى اندلسى حافظ، از علماى اوائل قرن چهارم هجرت ميباشد، ظاهرا مالكى مذهب بوده و از تأليفات او است:
١- الاتفاق و الاختلاف لمالك بن انس و اصحابه ٢- اخبار الفقهاء و المحدثين ٣- اخبار القضاة بالاندلس ٤- القضاة بقرطبة كه بسال ١٩١٤ م در مادريد با ترجمهاى بزبان اسپانيائى چاپ شده و در حدود سال ٣٣٠ ه قمرى درگذشته است. (٨٢٣ مط)
خشنى محمد بن مسعود
- بعنوان ابن ابى الركب در باب كنى خواهد آمد.
خشينى [جرهم]
لقب جرهم از محدّثين شيعه بوده و ترجمه حالش در علم رجال است.
خصاف احمد بن عمر
- (يا عمرو بن مهير) رازى شيبانى، مكنّى بابو بكر، از علماى حنفيّه قرن سوم هجرت ميباشد كه در علوم متداوله خصوصا در حساب و فرائض بصير و بمذهب ابو حنيفه خبير بود، با دو واسطه از خود