ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٨ - حريرى قاسم بن على بن محمد بن عثمان
حرمى [احمد بن محمد بن اسحق بن ابى خميصة]
احمد بن محمد بن اسحق بن ابى خميصة، معروف به حرمى، ابن ابى العلاء، مكنّى بابو عبد اللّه، محدّث مورّخ بود، ابو الفرج اصفهانى از وى بسيار نقل كرده و در سال ٣١٧ ه قمرى (شيز) درگذشته است.
(ص ٢٠٨ ج ٤ جم)
حروريه[١]
حروفى
عنوان مشهورى فضل نامى است از اهالى خراسان كه بفضل نعمتى هم موصوف ميباشد. در قرن هفتم هجرت ظهور نمود، بعض معانى رمزى از براى حروف اختراع كرد، كتاب جاودان نامى تأليف داد كه هيچچيزى از آن استفاده نتوان كرد، عاقبت تكفيرش كرده و اعدامش نمودند و سال آن مضبوط نيست.
(ص ٣٤١٤ ج ٥ س)
حريرى ابو القاسم بن على
- بنوشته شمنى، همان حريرى مشهور قاسم بن على ميباشد كه شرح حالش در زير مذكور است، شمنى در نامش اشتباه كرده چنانچه احمد رفعت (كه قاسم بن على حريرى را بعنوان ابو القاسم حسن بن على نگاشته) از دو جهت نام و كنية، اشتباه كرده است.
حريرى [قاسم بن على بن محمد بن عثمان]
قاسم بن على بن محمد بن عثمان، حرامى القبيلة، حريرى الحرفة، مشانىّ المولد، بصرىّ الموطن و المسكن، كه از قبيله بنى حرام
[١]- حروريه- بضم ثانى و فتح و ضم اول، بفرموده مقياس الهداية، عنوان كسانى است كه از حضرت على ع تبرى جسته بلكه بكفر آن حضرت شهادت نمودند. از مجمع البحرين نقل است كه حروريه عنوان خوارج است كه در دين، بسيار غوررسى كرده و عاقبت از دين خارج شدند و مارقين هم عبارت از ايشان است. بروجردى گويد حروريه اصل خوارج است كه آن حضرت را در موضوع تحكيم تخطئه كرده بلكه تكفيرش نموده و گفتند كه حكم منحصر بخدا است و ايشان دوازده هزار تن بودند و پس از برگشتن از صفين در ديهى حرورا نام نزديكى كوفه گرد آمده و گفتند كه حكم و داورى منحصر بخدا است و عبد اللّه كوارا بامارت مؤمنين برگزيدند و پس از آنكه آن حضرت ايشان را استنطاق نمود بكوفه آمدند تا آنكه بار ديگر مرتد شده و با عبد اللّه بن وهب بيعت كردند و در نهروان اجتماع نموده و كردند آنچه را كه نبايستى بكنند و همانا حروريه گفتن ايشان نيز بجهت آن بوده كه نخستين اجتماع ايشان در ديه حرورا بوده است.