ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٢٥ - رفيع الدين محمد بن فتح اللّه
ذكر كرده است، نام اصلى اين كتاب قلائد الجواهر فى تاريخ البواهر ميباشد و تاريخ نكو نيز گويند، آن را بنام سيد محمد صديق حسن خان زوج ملكه بهوپال تأليف داده است ٥- تاريخ بهوپال كه فارسى است و چاپ شده و آن را نيز بنام سيد محمد مذكور تأليف داده است ٦- تاريخ دكن كه همان چارچمن مذكور در زير است ٧- تاريخ سرنديب ٨- التاريخ النفيس و محتمل است كه همان تاريخ البواهر باشد ٩- تاريخ نكو كه همان تاريخ البواهر است ١٠- تاريخ وقايع العثمانى مع الروس كه بسال ١٣٠٤ تأليف و در سال ١٣٠٧ ه قمرى در حال حيات خود مؤلف چاپ شده است ١١- جواهرخانه ١٢- چارچمن در تاريخ دكن ١٣- قلائد الجواهر كه بنام تاريخ البواهر مذكور شد. وفات رفعت بعد از سال ١٣٠٧ ه قمرى ميباشد و سال آن معلوم نيست.
ميرزا احمد خان همدانى شيروانى يمانى، پدر رفعت نيز از فضلاى نامى بود، بسال ١٢٢٠ ه قمرى در كلكته توطّن كرد، بسال ١٢٥٦ ه قمرى (غرنو) در يونه درگذشت.
سه كتاب: الجوهر الوقاد، المناقب الحيدرية، نفحة اليمن از تأليفات او است و هرسه چاپ شده است.
(مواضع متفرقه از ذريعة)
رفيعا
از عرفا و شعراى يزد ميباشد كه مولدش نايين، جايگاهش يزد، گردشگاهش اسپهان بود، در اواخر عهد صفويه يا اوائل افشاريه ميزيسته و از او است:
برگشته ز ايمان و بخويش آمدهاند |
پس رفته باين گمان كه پيش آمدهاند |
|
اين قوم كه در پناه ريش آمدهاند |
گرگند كه در لباس ميش آمدهاند |
|