ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٢٩ - دمياطى احمد بن محمد بن عبد الغنى
در دمنهور وحش متولد شد، در كودكى از پدر يتيم ماند، در همان حال صغر بازهر رفته و بتحصيل علم پرداخت، براى انجام اين مرام مسافرتها كرد، در معرفت فنون غريبه حافظه عجيبى داشت، از علماى مذاهب اربعه مجاز بوده بعد از وفات شيخ حنفى رياست مذهبى جامع ازهر، بدو منتهى شد، در اثر حقگوئى حكام و امرا از وى ميترسيدند و تأليفات نافعه دارد:
١- ايضاح المبهم من معانى السلم در منطق كه شرح كتاب سلم اخضرى است و در مكه و قاهره چاپ شده است ٢- ايضاح المشكلات من متن الاستعارات ٣- حلبة اللب المصون بشرح الجوهر المكنون در علم بلاغت كه در مصر و قاهره چاپ شده است ٤- سبيل الرشاد الى نفع العباد در مواعظ كه در قاهره و اسكندريه چاپ شده است ٥- شرح اوفاق قلب القرآن.
احمد در سال ١١٩٢ ه قمرى (غقصب) درگذشت. (ص ٨٨٢ مط و ١١٧ ج ١ سلك الدرر)
دمنهورى شيخ محمد
- شافعى، از اكابر مدرّسين جامع از هر بوده و تأليفاتى دارد:
١- ابيات فيمن يجب الايمان بهم من الرسل مع ترتيبهم فى الارسال كه با سه كتاب ديگر در مصر در يكجا چاپ شده است ٢- الارشاد الشافى على متن الكافى كه معروف بحاشيه كبرى بوده و در مصر و قاهره چاپ شده است و آن شرح كافى احمد بن عباد بن شعيب در علم عروض و قافيه است ٣- الحاشية الصغرى على متن الكافى كه بمختصر شافى معروف و بارها در قازان و مصر و قاهره چاپ و شرح ديگر همان كتاب كافى مذكور است ٤- الحاشية الكبرى على متن الكافى كه در بند دوم مذكور شد ٥- شرح الكافى ٦- المختصر الشافى على متن الكافى و اين هردو همان حاشيه صغرى مذكور است و در سال ١٢٨٨ ه قمرى (غرفح) درگذشت.
(ص ٨٨٣ مط)
دمياط[١]
دمياطى احمد بن محمد بن عبد الغنى
- شافعى، دمياطىّ المولد و المنشأ، مشهور به بنّا (با تشديد) در مولد خود شهر دمياط بزرگ شد،
* چنانچه اولى را بحكم ظاهر كلام معجم المطبوعات دمنهور الوحش نامند و بعض از موصوفين بنسبت دمنهور را كه ظاهرا همان اولى است مينگارد.
[١]- دمياط- بنوشته مراصد (بدون ضبط حركه) شهرى است قديم مابين مصر و تنيس*