ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٥٧ - زاهى على بن اسحق بن خلف
و بمعاشرت مردم بىرغبت بود و كتاب تفسير آية قل الروح من امر ربى در سوره بنى اسرائيل از تأليفات او است، بسال ١١٢٧ ه قمرى (غقكز) در اصفهان وفات يافت و شرححال پسرش شيخ محمد على حزين را نيز بهمين عنوان حزين نگارش داديم.
(مواضع متفرقه از ذريعه و ص ١٠٣ ج ١ نى و ٣٢٤ ج ٥ و ٤٥٠ ج ٦ عن)
زاهدى شيخ ابو طالب
- در بالا ضمن ترجمه حال برادرش زاهدى ابراهيم مذكور شد.
زاهدى شيخ محمد على بن ابيطالب
- بعنوان حزين مذكور شد.
زاهدى مختار بن محمد
- يا محمود بن محمد زاهدى، ملقّب بنجم الدين، مكنّى بابو الرجاء يا ابو الراجيا، از علماى حنفيّه قرن هفتم هجرت و از شاگردان سكاكى ميباشد و از تأليفات او است:
١- تفسير قرآن كه معروف بتفسير زاهدى است ٢- قنية المنية لتتميم المنية در فقه حنفى كه در كلكتّه چاپ شد و در سال ششصد و پنجاه و هشت از هجرت درگذشت و جمله متقى حق- ٦٥٨ و زاهد دين متقى زاهدى- ٦٥٨ مادّه تاريخ او است.
(ص ٢٤٠٩ ج ٤ س و ٩٦١ مط و ٢٧٥ ج ٢ خه)
زاهرى
محمد بن احمد و جدّش محمد بن سنان و بعضى ديگر مصطلح علم رجال است، اين نسبت در محمدين مذكورين بجدّ عالى ايشان زاهر بن عمر سلمى كندى صحابى بوده و در غير ايشان ممكن است بزاهر بن حزام صحابى و يا زاهر بن اسود صحابى منسوب و يا بموضعى زاهر نام مابين تنعيم و مكّه كه از آنجا آب برميدارند منتسب ميباشد و تحقيق تمامى مراتب موكول بكتب رجاليه ميباشد.
زاهى على بن اسحق بن خلف
- مكنّى بابو القاسم، معروف بزاهى، شاعرى است معروف كه در تشبيهات و استعارات دستى توانا داشت، اكثر اشعارش در مدح خانواده عصمت ع بوده و مدايح ايشان را آشكارا ميگفته است. در حق سيف الدولة و وزير مهلبى و ديگر اكابر وقت خود نيز مدايح بسيارى دارد، از آنرو كه در جميع فنون متداوله، شعر گفته و اشعارش در همهجا مثل برق جلوهگر شده بهمين