ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٤٠ - ستنبه ابراهيم
ست نفيسه بنت حسن بن زيد بن حسن بن على بن ابيطالب
- لقبش طاهره و كريمة الدارين است، بسال ١٤٥ ه ق در مكّه متولد شد، در مدينه با زهد و عبادت بسر ميبرد، هم بالين اسحق مؤتمن فرزند حضرت صادق ع بود، از آن دو نور پاك دو فرزند قاسم و ام كلثوم نامى بوجود آمد پس با شوهر و فرزندان خود بمصر رفت، بفاصله هفت سال در رمضان دويست و هشتم هجرت در آنجا وفات يافت.
اسحق ميخواست كه جنازهاش را بمدينه نقل دهد لكن اهالى مصر از روى عقيده كاملى كه نسبت بآن مخدّره معظّمه داشتند درخواست كردند كه آن نعش پاك را در خاك ايشان دفن نمايد كه وسيله تبرك و ميمنت ايشان باشد اسحق نيز قبول نمود و در خاك مصرش مدفون ساخت كه زيارتگاه عام و خاص ميباشد. آن مخدّره در حق فقرا و بيماران تلطّفهاى بىنهايت داشت، همواره روزه و شبزندهدار بود، تا اسحق حاضر نمىشد تناول غذا نمىكرد، در حال احتضار نيز روزهدار بود، جمعى از حاضرين درخواست افطار كردند گفت سبحان اللّه سى سال است كه از درگاه خداوندى مسئلت مينمايم روزهدار از دنيا رفته باشم چگونه باشد كه از اين آرزوى سى ساله دست بردارم و در آنحال اين بيت را مىخوانده است:
اصر فواعنى طبيبى- و دعونى و حبيبى |
زادنى شوقى اليه- و عرامى و نحيبى |
|