ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٨٥ - رازى محمد بن ابى بكر شمس الدين
رازى احمد بن فارس
- در باب كنى بعنوان ابن فارس خواهد آمد.
رازى حسين بن على
- در باب كنى بعنوان ابو الفتوح خواهد آمد.
رازى شيخ عبد الجبار بن عبد اللّه بن على
- قارى رازى، از اكابر علماى اماميّه ميباشد كه فقيه رى و از تلامذه شيخ طوسى (متوفى بسال ٤٦٠ ه ق) و قاضى ابن البرّاج (متوفى بسال ٤٨١ ه ق) و شيخ سلار (متوفى بسال ٤٤٨ ه ق) بود، تمامى مصنّفات شيخ طوسى را از خودش خوانده است، علما و اكابر زمان حاضر حوزه درس او مىشدند. مصنّفات بسيارى در فقه، بعربى و پارسى داشته كه همه آنها را شيخ ابو الفتوح رازى از خودش روايت ميكند.
نگارنده گويد: نام هيچيك از آنها دسترس نگرديد چنانچه تاريخ وفات صاحب ترجمه نيز بدست نيامد لكن از رجال اواخر قرن پنجم بوده بلكه ظاهرا آنكه اوائل قرن ششم را نيز درك كرده است. (ملل)
رازى شيخ عبد الرحمن بن محمد بن ادريس
- در زير در ضمن ترجمه پدرش مذكور است.
رازى محمد بن ابى بكر شمس الدين
- بعنوان زين الدين محمد بن ابى بكر خواهد آمد.
* ناگفته نماند بعضى از اهل علم برآنند كه زيادتى حرف ز در رازى و مروزى و اصطخرزى مخصوص بانسان نبوده و هرچيزى را كه خواهند برى و مرو و اصطخر نسبت دهند بهمان روش استعمال نمايند، لكن اكثر ايشان اين نسبت را بانسان اختصاص داده و گويند كه در نسبت غير انسان از لباس و متاع و غيره، رازى و مروزى و اصطخرزى نگويند. اينكه ببانى شهر رى اشارتى شد منافاتى باقول تلخيص الاثار ندارد كه موافق آنچه از او نقل شده بانى آن هوشنگ و كيومرس بوده زيرا تبديل اسامى بلدان و تغيير نسبت آنها باكابر وقت از عادات ديرينه زمان بوده و نظائر آن در اين عصر حاضر ما نيز بسيار است. الحقّ لمن غلب، پوشيده نماند كه رازى در اصطلاح رجالى، از اوصاف بسيارى از روات و محدثين ميباشد مثل احمد بن اسحق، احمد بن حسن، احمد بن سعيد، اسعد بن سعيد، محمد بن احمد، محمد بن جعفر و غير ايشان و ترجمه حال همهشان موكول بعلم رجال بوده و در اينجا فقط بعضى از معروفين و موصوفين بهمين نسبت از ديگر طبقات را تذكر ميدهد.