ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٠٦ - رشاطى عبد اللّه بن على بن عبد اللّه
رزاز
بر وزن بزّاز، بمعنى دگمهفروش و يا دگمهساز، در اصطلاح رجالى، لقب محمد بن عمرو بخترى و ابو العباس محمد بن جعفر و بعضى ديگر بوده و ترجمه حال ايشان موكول بدان علم است.
رزامى محمد بن زيد
- رجوع بعلم رجال شود.
رزاميه از شعب فرقه هاشميّه و اتباع رزام نامى هستند و گويند امامت بعد از ابو هاشم بن محمد بن حنفية بعبد اللّه بن عباس منتهى گرديده است.
رزقى جبير بن اياس رزمى عبد الرحمن بن محمد
ترجمه حال هردو موكول برجاى ميباشد.
حرف اوّلى رزقى بنابر بعضى از نسخ (راى بىنقطه) و دويمش زاى (بانقطه) بوده و در اكثر نسخ برعكس آن است و خواهد آمد.
[عبد اللّه بن زبير] رسان
لقب عبد اللّه بن زبير و فضل بن زبير و بعضى ديگر ميباشد و شرح حالشان در علم رجال است.
رسنى عبد اللّه بن احمد
- شرح حالش موكول بعلم رجال است.
رشاشى سعيد بن فرج
- مكنّى بابو عثمان، اديب فاضل شاعر ماهر لغوى، فصاحت او ضرب المثل بود، چهار هزار ارجوزه عربى در حفظ داشت و بسال دويست و هفتاد و دويم ه قمرى در مصر درگذشت. (ص ٢١٩ ج ١١ جم)
رشاطى عبد اللّه بن على بن عبد اللّه
- بن على بن خلف بن احمد بن عمر اندلسى لخمى، مكنّى بابو محمد، مورّخ محدّث رجالى ميباشد كه بهريك از اين سه علم اهتمام تمام داشت، كتاب اقتباس الانوار و التماس الازهار فى انساب الصحابة و رواة الاثار، باسلوب انساب سمعانى، از تأليفات او است. وى صبح روز جمعه بيستم جمادى الاولى از سال ٥٤٢ ه قمرى (ثمب) در هفتاد و هفت سالگى بدست دشمنان خود مقتول گرديد.
رشاطى بضمّ اوّل منسوب بشهر و قبيله نميباشد، بلكه موافق آنچه از كتاب مذكورش نقل شده در بدن يكى از اجدادش خال بزرگى بوده (كه بعربى شامه گويند) و زنى عجمى