ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٨٤ - حوفى على بن ابراهيم بن سعيد بن يوسف
نمايد زيرا كه جوز با جيم مضمومه بنوشته مراصد از بلاد كرمان است و اما موضع حوز نامى (با ح بىنقطه) در بلاد فارس سراغ نداريم و مخفى نماند كه محمد بن ابراهيم صاحب ترجمه را در حرف جيم نيز بعنوان جوزى نوشتهايم و بجهت بعض مزاياى ديگر در اينجا اعاده شد. (ص ١١٩ ج ١٧ جم)
حوف[١]
حوفى اسمعيل بن خلف بن سعيد بن عمران
- انصارى صقلى اندلسى، قارى نحوى، از اكابر علم ادب بود، فنّ قرائت را متقن داشت، كنيهاش ابو طاهر و مؤلف كتابهاى زير است:
١- اعراب القرائات ٢- الاكتفاء در قرائت ٣- العنوان در قرائت و ظاهرا همان كتاب عيون مذكور در زير است ٤- العيون در قرائت ٥- مختصر الحجة كه كتاب حجت نام فارسى را تلخيص نموده است. وفاتش بنوشته روضات در اول محرم ٤٥٥ ه ق (تنه) و بنوشته معجم الادباء در سالهاى بعد از پانصد و دهم هجرت در قيد حيات بوده است.
(ص ١١٣ ت و ١٦٥ ج ٦ جم)
حوفى على بن ابراهيم بن سعيد بن يوسف
- عالم فاضل مفسّر قارى نحوى، مكنّى بابو الحسن، از مشاهير نحويّين و ادبا و مرجع استفاده اكثر فضلاى عصر خود بود و تأليفات سودمند دارد:
١- اعراب القرآن ٢- البرهان فى تفسير القرآن كه بسيار نفيس است ٣- علوم القرآن ٤- الموضح در نحو و در غرّه ذيحجه سال ٤٣٠ يا ٤٣٦ ه قمرى (تل يا تلو) درگذشت.
(ص ٣٦٠ ج ١ كا و ١٢٧ هب و ٢٢١ جم و ٦ صف و س ١٨ ص ١١٣ ت و غيره)
[١]- حوف- بفتح اول، بنوشته بعضى، ناحيهايست در سمت شرقى مصر و هم ديهى است از آن ناحيه. در مراصد گويد: در مصر دو موضع حوف نام هست، يكى در سمت شام و ديگرى در سمت غربى مصر در قرب دمياط و هردو بر بلاد و ديهات بسيارى مشتمل ميباشد، حوف رشيش هم موضعى ديگر است در مصر، حوف همدان و حوف مراد نيز دو ناحيه است در يمن لكن مشهور در اين دو آخرى با حرف جيم اول است بارى بعضى از منسوبين حوف را (حوفى) تذكر ميدهد.
(مراصد و غيره)