ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٥٢ - ديوانى حمدان ديوانى محمد بن ناصر
و حاضر حوزه مبرّد ميشد. احمد بمصر رفت و بعد از ورود اخفش صغير ببغداد مراجعت نمود و هنگامى كه اخفش ببغداد آمد احمد باز بمصر برگشت.
(ص ٢٣٩ ج ٢ جم و سطر ١٢ ص ٥٧ ت)
دينورى احمد بن داود
- بعنوان ابو حنيفه دينورى در باب كنى خواهد آمد.
دينورى احمد اسود بن محمد
- مكنّى بابو العباس، از عرفاى قرن چهارم هجرت ميباشد كه بعلوم ظاهرى و باطنى عالم، بسيار عابد و زاهد و از مصاحبت مردم متنفّر و مريد ممشاد دينورى بود، از مصاحبت مشايخ ديگر نيز بفوائد بسيارى نائل آمد، درميان اين طبقه بزهد و تقوى و كرامت معروف و سالها در دينور و بغداد و نيشابور و ترمد على الترتيب مشغول ارشاد شد، عاقبت در سمرقند اقامت گزيده و بارشاد و موعظه پرداخت تا بسال سيصد و چهل تمام يا شصت و شش يا هفت از هجرت در همانجا درگذشت و غلام سرور هندى در تاريخ آن موافق هرسه قول گويد:
احمد اسود چون از دنيا برفت |
عقل سال نقل آن عالى مكان |
|
گفت احمد زاهد دينور- ٣٤٠ گو |
باز هادى عابد دينور- ٣٦٧ خوان |
|
سرور احمد فنا فى اللّه- ٣٤٠ گو |
هم جمال الاصفيا احمد- ٣٤٠ بخوان |
|
يافت آخر دل ز احمد پادشاه- ٣٦٦ |
سال وصل آن شه شاهنشهان |
|