ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٢١ - سبزوارى حاج ملا اسمعيل بن محمد جعفر
داشته دنيا را ترك گفت، از مردم كناره كشيده و از همهچيز دنيا قطع علاقه كرد، فقط روزهاى شنبه با دسترنج خود تكسّب ميكرد، ديگر ايّام هفته را با همين اندوخته روز شنبه امرار معاش نموده و بطاعت و عبادات اشتغال مييافت. سبتى گفتن نيز از همين جهت بوده است كه سبت بعربى روز شنبه را گويند و بهمان حال ميبود تا بسال يكصد و هشتاد و چهارم هجرت در حال حيات پدر درگذشت. (ص ٥٥ ج ١ كا و ٢٥٣١ ج ٤ س)
سبتى محمد بن على بن هانى
- بعنوان جده مذكور داشتيم.
سبتى محمد بن عمر بن محمد بن رشيد
- عمرى سبتى، مكنّى بابو عبد اللّه، ملقب بمحب الدين، اديبى است نحوى لغوى عروضى، بلكه در تمامى علوم متداوله متبحّر بوده و از تأليفات او است:
١- ايضاح المذاهب فى من يطلق عليه اسم الصاحب ٢- تخليص القوانين در نحو ٣- شرح التجنيس و افادة النصيح فى رواية الصحيح و غير اينها. زمان وفات و مشخّص ديگرى بدست نيامد. (سطر ١٤ ص ٧٧ ت)
سبتى يوسف بن يحيى
- بعنوان ابو الحجاج در باب كنى خواهد آمد.
سبحانبخش
مولوى، از متأخّرين علما و مورّخين هندوستان بوده و از تأليفات او است:
١- تاريخ الحكما ٢- تذكرة المفسرين كه بسال ١٨٤٨ م (غضمح) در دهلى چاپ شده و سال وفاتش بدست نيامد. (ص ٢٥٣٢ ج ٤ س)
سبزپوشان
در باب كنى، بعنوان ابو اسحق، ابراهيم بن شهريار كازرونى رجوع شود.
سبزوارى[١]
سبزوارى حاج ملا اسمعيل بن محمد جعفر
- يا على اصغر واعظ سبزوارى، از اكابر وعّاظ اماميّه اوائل قرن حاضر چهاردهم هجرت ميباشد
[١]- سبزوارى- منسوب است بسبزوار، از اراضى خراسان كه از بلاد مشهوره ايران ميباشد و در اصطلاح رجالى عبارت است از حسين بن ابى على، حسين بن على بن عبد الصمد، على بن عبد الصمد و بعضى ديگر و شرححال ايشان موكول بكتب رجاليه است.