ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٧٢ - حمدونى محمد بن بشر
حمانى يحيى بن عبد الحميد
- محدّث امامى و شرح حالش موكول بكتب رجال است.
حمانى يحيى بن عبد الحميد بن عبد الرحمن بن ميمون
- كوفى حمّانى، مكنّى بابو زكريّا، از محدّثين عامّه ميباشد كه صدوق و موثق بود، از سفيان بن عيينه و ابو بكر بن عياش و جمعى ديگر روايت كرده و خطيب بغدادى بچند واسطه از وى روايت مينمايد كه كان (مات ح ل) معاوية على غير ملة الاسلام. در رمضان ٢٢٥ (ر كه) يا ٢٢٨ ه قمرى (ر كح) در سامره درگذشته و نخستين محدّثى ميباشد كه در سامره وفات يافته است. يحيى از كسانى بوده كه در قصّه جانسوز قبر مطهّر حضرت حسين بن على ع مخالفت داشتهاند و اصلا خضاب نمىكرده است و قضيه او در آخر جلد دهم بحار مذكور است. در تنقيح المقال احتمال داده كه لفظ حمّانى در اينجا حمامى، يعنى حرف چهارمى آن بعوض نون، ميم بوده باشد، در اينصورت نيز بتخفيف ميم منسوب بحمام (بمعنى كبوتر) يا بتشديد آن منسوب بحمّام (بمعنى گرمابه) است.
(تنقيح و ١٧١ ج ٢ نى و ١٦٧ ج ١٤ تاريخ بغداد)
حمحى زيد بن عبد اللّه
- در عنوان جمحى كه حرف اوّلش جيم بود اشاره شد
حمدانى حارث بن سعيد
- در باب كنى بعنوان ابو فراس خواهد آمد و چند نفر ديگر هم موصوف بهمين وصف ميباشد كه در تحت عنوان ناصر الدولة نگارش خواهند يافت.
حمدونى محمد بن بشر
- (يا بشير) سوسنجردى از ديهات بغداد، از قبيله آل حمدان، از غلمان ابو سهل نوبختى، از رجال قرن سوم هجرت، از وجوه و اعيان و صلحاى متكلّمين اماميّه، جيّد الكلام و صحيح الاعتقاد بوده و پنجاه مرتبه پاپياده بزيارت كعبه رفته است و تأليفاتى دارد:
١- الامامة ٢- الانقاذ ٣- المقنع ٤- المنقذ. سال وفاتش بدست نيامد و لكن محمد بن احمد بن رجاء بجلى (متوفى بسال ٢٦٦ ه ق- رسو) از وى روايت ميكند و رجوع بابن قبه هم نمايند. (كتب رجال)