ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٦٨ - حمار العزير احمد بن عبيد اللّه (يا عبد اللّه) بن محمد بن عمار
بابو العباس، مشهور بحمار العزيز، مورّخ و محدّث مشهور كه اظهار تشيّع ميكرد، از مشايخ بسيارى روايت نموده و ابو الفرج اصفهانى و نظراى وى هم از وى روايت مىكنند، در سال ٣١٤ ه قمرى (شيد) درگذشته و در مقاتل طالبيين و موضوعات ديگر تأليفاتى دارد:
١- اخبار ابن الرومى ٢- اخبار ابى العتاهية ٣- اخبار ابى نواس ٤- الانواء ٥- الرسالة فى تفضيل بنى هاشم و مواليهم و ذم بنى امية و اتباعهم ٦- المبيضة در مقاتل طالبين ٧- مثالب ابى نواس ٨- مثالب معاويه ٩- كتاب جمل ١٠- كتاب صفين ١١- المناقضات و غير اينها. گويند احمد، روزوشب بجهت فقر و بىنوائى كه داشته با تقديرات ازلى در سر جنگ و ستيزه بود و بهمين صفت كفران نعمت شهرت داشت تا آنكه روزى ابن الرومى ويرا گفت، من ترا بعزير ملقّب داشتم زيرا چنانچه عزير با معبود خود بمقام ستيزه برآمد و در باب بخت نصر كه خون هفتاد هزار تن را ريخت زبان اعتراض و گستاخى بدرگاه الهى باز نمود و از اينرو خطاب الهى در رسيد كه اگر اين مجادله را ترك نكنى از مقام پيغمبرى خلع خواهى شد، تو هم كه هميشه در مقام اعتراض بقضاى خداوندى هستى، سزاوار اين لقب (عزير) ميباشى. ابن الرومى در خصوص اين صفت ناشايست او گويد:
و فى ابن عمار عزيرية |
يخاصم اللّه بها و القدر |
|
ما كان لم كان و ما لم يكن |
لم لم يكن فهو وكيل البشر |
|