ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٠٠ - زيات حمزة بن حبيب بن عمارة بن اسمعيل
مسور اظهار نظرى نكرده است، لكن در خلاصة التنقيح گويد كه مسور صحابى امامى و ثقه است.
(تنقيح المقال و غيره)
زيات[١]
زيات ابو يعقوب
- از اكابر و معروفين عرفاى قرن سيّم هجرى ميباشد كه در بغداد ساكن و محل توجه اكابر و با جنيد بغدادى (متوفى بسال ٢٩٧ ه قمرى) معاصر بود. اسم و تاريخ وفات و مشخّص ديگرى بدست نيامد.
(ص ١٢٧ ج ٣ مه)
زيات حسين بن بسطام بن شاپور
- زيات از اكابر قدماى علما و محدّثين و روات احاديث اماميّه و از رجال اوائل قرن چهارم هجرت و يا اواسط قرن مذكور بود كه با كلينى (متوفى بسال ٣٢٩ ه ق) و ابن قولويه (متوفّى بسال ٣٦٨ ه قمرى) همطبقه و معاصر و مؤلف كتاب طب الائمه معروف ميباشد كه بدستيارى برادرش شيخ ابو عتاب تأليف و اخبار و احاديث داير برطب را با مقدارى از احراز و ادعيّه و بازوبندهاى مرويّه از حضرت پيغمبر خدا و يا اهل بيت عصمت ع در آن كتاب روايت كردهاند، اگرچه بالغ بيكصدم اخبار داير بهمين موضوع كه در بحار و وافى و وسائل نقل شده نميباشد. سال وفات حسين بن بسطام بدست نيامد. (ص ١٨٢ ت)
زيات حمزة بن حبيب بن عمارة بن اسمعيل
- فقيه قارى كوفى، تميمى القبيلة، ابو عمارة الكنية، زيات الشهرة، يكى از قرّاء سبعه آتى الترجمة از شيعيان و ياران حضرت صادق عليه السلام ميباشد، اصول تجويد و قرائت را از آن حضرت و از اعمش ياد گرفته و خلاد و خلف راويان قرائت وى هستند، قرائت
[١]- زيات- بفتح اول و تشديد ثانى بكسى اطلاق ميشود كه روغن زيتون و يا كنجد ميسازد و فروشنده آن را نيز گويند. در اصطلاح رجالى بسطام بن سابور، تميم، جعفر بن هارون، عثمان بن سعيد، على و محمد بن حسين بن ابى الخطاب، محمد بن عمرو بن سعيد، معمر، يا سين ضرير، يحيى بن جندب و جمعى ديگر بوده و شرححال ايشان موكول بكتب رجاليه ميباشد.