رجال نيز درباره وى مختلف ميباشد، لكن بنابر تحقيقات لازمه كه در كتب مربوطه نگارش يافته مقامش عالى و خروج او بطور صحيح بوده و نهى از جهاد و خروج او را كه در بعضى از آثار دينيّه از حضرت باقر ع وارد است حمل بر تقيه و اظهار شفقت نمايند نه بجهت حرمت ذاتيه‌اش بوده لكن كلام حقيقت انتظام آن حضرت مؤثّر نشده و امر منتهى بقتل وى گرديد و تحقيق زايد موكول بكتب مربوطه ميباشد.

فرقه زيديّه نيز بنام بتريّه و جاروديّه (سرحوبيّه) و صالحيّه و سليمانيّه و غيرهم بچندين شعبه منشعب ميباشد، جاروديه كه سرحوبيّه نيز گويند در محل خود نگارش يافت. صالحيه شعبه‌ايست از زيديّه كه ابو بكر و عمر را نيز امام دانند. سليمانيه شعبه‌ايست كه ابو بكر و عمر را خليفه و امام دانند و ايشان اتباع سليمان بن جرير هستند كه وى امامت را بشورى انداخته و معتقد بود بر اينكه امامت با دو نفر مرد نيكوكار از اخيار مسلمين نيز منعقد ميباشد اگرچه درباره مفضول باشد، عثمان را بجهت افعال نابايست و پاره‌اى افعال غير منتظره او و عايشه و طلحه و زبير و اصحاب جمل را نيز بسبب مقابله و مقاتله با حضرت امير المؤمنين ع تكفير نمايند. بتريه شعبه‌ايست از زيديّه كه اتباع مغيرة بن سعد ملقّب بابتر ميباشند و همانا بتريّه گفتن ايشان نيز (كه حرف اوّل آن ب ابجدى مكسور يا مضموم و حرف دويمش ت قرشت ساكن است) بجهت انتساب بمغيره ابتر و يا بجهت آن است كه بروايت‌كشى، جمعى نزد حضرت باقر عليه السلام عرض كردند كه ما على و حسين را دوست داشته و از دشمنان ايشان تبرّى ميكنيم حضرت تصديق كردند پس گفتند كه ابو بكر و عمر را نيز دوست داشته و از دشمنان ايشان تبرّى مى‌كنيم دراين‌حال زيد بن على ع كه حاضر بوده گفت: اتبرأون من فاطمة بترتم امرنا بتركم اللّه اينك از آن‌روز ببعد به بتريّه موسوم شدند. بعضى احتمال داده‌اند كه حرف اوّل بتريّه ت قرشت و حرف ثانى ب ابجدى ميباشد (تبريّه) و خبر مذكور را بدين روش روايت كنند كه زيد بديشان فرمود: اتتبرأون من فاطمة تبرأتم امرنا تبرءكم اللّه. پس از آن ببعد بتبريّه موسوم گرديدند. از اين قضيّه معلوم ميشود كه بتريّه علاوه بر حضرت امير المؤمنين ع‌