اصفهانى، ميرزا حسين نايينى، سيد محمد فيروزآبادى، شيخ ضياء الدين عراقى (كه شرح‌حال هريكى در موقع مناسب خود از اين كتاب نگارش يافته) و ديگر اكابر وقت تكميل نمود تا آنكه در نجف مريض و حسب الاحضار والد معظّم خود عازم تبريز شد و بعد از وفات آقاى سيد محمد كاظم يزدى و شريعت اصفهانى باز بنجف مراجعت و سالها حاضر حوزه درس اساتيد معظّم بوده و در خلال اين احوال بتدريس و تصنيف اشتغال ورزيد تا آنكه از حضور حوزه اكابر مستغنى و در مسجد شيخ مرتضى انصارى و مقبره ميرزا محمد حسن شيرازى با كمال استقلال مشغول تدريس و مرجع استفاده وافر از افاضل اكابر گرديد، اخيرا به يرقان و ورم كبد مبتلا شد، در نجف و كاظمين و بغداد بلوازم معالجه قيام نمود تا آنكه تخفيف كلى حاصل و باز بايران مهاجرت فرمود و در سال ١٣٤٩ ه ق در قم اقامت گزيد و بتدريس فقه و اصول استدلالى خارجى پرداخت تا آنكه آقاى حاج شيخ عبد الكريم حائرى كه رئيس ملّت وقت بودند در ١٣٥٥ ه ق وفات و حسب التّنصيص آن عالم ربّانى، صاحب ترجمه، در انجام تمامى امور مذهبى و اقامه حوزه علميّه قم اهتمام تمام مبذول ميدارند.

مشايخ روايت: آقاى شيخ عبد اللّه مامقانى، شريعت اصفهانى، سيد حسن صدر، سيد ابو تراب خوانسارى، شيخ محمد باقر بيرجندى و والد معظّم خود. مشايخ اجتهاد و روايت:

شريعت اصفهانى، حاج ميرزا حسين نايينى، سيد محمد فيروزآبادى، آقا ضياء عراقى و غير ايشان از ديگر اكابر وقت كه بسط اساميشان بطول انجامد و شرح‌حال هريك از ايشان در موقع مناسب از اين كتاب نگارش يافته است مصنّفات:

١- الاستصحاب ٢- البيع ٣- تنقيح المطالب المبهمة فى عمل الصور المجسمة ٤- جامع الاحاديث و الاصول كه تمامى احاديث شيعه را كه در اين زمان دسترس فرقه محقّه تواند بود جامع و بيان معانى و مقاصد و جمع مابين متناقضات آنها را مشتمل و مطالب مهمّه رجاليه و بيان حال اساتيد اخبار را بطرزى بس عجيب محتوى و تمامى طبقات اهل علم را رهين منّت خود فرموده است ٥- حاشية الكفاية ٦- الصلوة ٧- لوامع الانوار