ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٥٤ - حقايقى ابراهيم بن على شيروانى
سال سىام يا پنجاه و نهم هجرت و يا در اوائل خلافت معاويه درگذشت.
(ص ١٢٥ هب و ١٥٧ ت و ١٩٦٤ ج ٣ س و ٧٨٠ مط)
حظيرى سعد بن على
- وراق بعنوان دلال الكتب خواهد آمد.
حفار [هلال بن محمد بن جعفر]
(بر وزن عطّار) در اصطلاح رجالى عبارت از هلال بن محمد بن جعفر ميباشد و شرح حالش در كتب رجال است.
حفده محمد بن اسعد
- عطّارى طوسى، فقيه اصولى، واعظ فاضل شافعى، لقبش عمدة الدين، كنيهاش ابو منصور، شهرتش حفده، نخست در مروشاهجان از سمعانى و در طوس از ابو حامد غزالى فقه خواند، در مرورود حاضر حوزه بغوى بود، سپس ببخارا و باز بمرو و عراق و آذربايجان و جزيره و موصل على الترتيب سفرها كرد، در همه آنها جمع كثيرى بسبب وعظ او بر وى گرد آمدند و عاقبت در ماه ربيع الاخر سال ٥٧١ (ثعا) يا ٥٧٣ ه ق (ثعج) در مرو يا تبريز درگذشت.
(ص ٤٥ ج ٢ كا و ٦٥ ج ٤ طبقات الشافعية)
حفيد احمد بن يحيى
- بعنوان شيخ الاسلام هروى خواهد آمد.
حقايق ميرزا على خان
- حقايق نگار، پسر ميرزا جعفر خان حقايق نگار، از شعراى اوئل قرن حاضر چهاردهم هجرت ميباشد كه در تاريخ تأليف آثار عجم (كه بسال ١٣١٣ ه قمرى بپايان رسيده) زنده بود در غزلسرائى و انشاء مهارت تمام داشت و بحقايق تخلّص مينموده و از او است:
دل مگر زنار گيسويش بدوش افتاده ديد |
كز سرشب تا سحرگه ناله چون ناقوس كرد |
|
گفتمش ديوانه گشتم از غمت خنديد و گفت |
چند وقتى بايد اى مجنون ترا محبوس كرد |
|
درد عاشق را همى دلدار ميسازد دوا |
اين مداوا كى توان در نزد جالينوس كرد |
|