گفت: زيرا خبر صحيح اين است كه عمر بالاى منبر رفت و گفت: «خدا و رسولش دو متعه را حلال كردند و من آنها را بر شما حرام و انجام دهنده آنها را مجازات مى‌كنم». ما هم شهادت او را قبول كرديم ولى تحريم او را بر نتافتيم. (١٢٩)

مطلب هفتم: سيره اصحاب پس از رحلت پيامبر(ص)

تحقيق در كتب تاريخ و سيره ثابت مى‌كند كه سيره اصحاب پس از رحلت پيامبر(ص)، بر حلّيت متعه استمرار داشته است و آنها بدون هيچ مشكلى متعه مى‌كرده‌اند. تنها در اواخر خلافت عمر بود كه به دليل فتواى او به حرمت متعه، ميان امت اختلاف افتاد. پيشتر اسامى صحابه‌اى را كه بعد از رحلت پيامبر(ص) متعه مى‌كرده‌اند ـ و كسى هم به آنها اعتراض نكرد و همچنين احاديث گروهى از آنها را همچون جابربن عبداللّه‌ انصارى، عبداللّه‌ بن مسعود و عمران بن حصين ـ ذكر كرديم. اينك نام بخش كوچكى را از صحابه‌اى كه بعد از رسول اكرم(ص) متعه كردند ذكر مى‌كنيم، هر چند اين كار آنها موجب برانگيخته شدن كينه عمر شد.

١. حافظ عبدالرّزاق در كتابش از ابن جريج نقل كرده است:

ابوزبير از جابر خبر داد كه عمروبن حريث به كوفه آمد و يكى از موالى را متعه كرد. او را در حالى كه باردار بود نزد عمر آوردند. عمر از او در باره علت باردار شدنش پرسيد و او به اين كار اعتراف كرد. جابر مى‌گويد اين در حالى بود كه عمر از متعه نهى كرده بود. (١٣٠)

٢. متّقى هندى از سليمان بن يسار از اُمّ عبداللّه‌، دختر ابى خيثمه روايت كرده است:

مردى از شام آمد و رحل اقامت افكند. پس از مدتى به من گفت: عزب بودن بر من سخت شده، زنى را معرفى كن تا او را متعه كنم. اُمّ عبداللّه‌ مى‌گويد: من هم زنى را به او معرفى كردم و آنها با يكديگر قرار داد متعه بستند و در اين ازدواج شهود عدولى هم حضور داشتند. آنها براى مدتى كه خدا خواست با هم بودند. پس از خروج مرد شامى

(١٢٩) محاضرات، ج٢، ص٩٤.
(١٣٠) فتح البارى، ج٩، ص١٤١.