انّ عبداللّه‌ بن الزبير قام بمكّة، فقال: إنّ ناساً أعمى اللّه‌ قلوبهم كما أعمى أبصارهم يفتون بالمتعة يعرّض برجل(ابن عباس) فناداه، فقال: إنّك لجلف جاف فلعمري لقد كانت المتعة تفعل على عهد امام المتقين(يريد رسول اللّه‌(ص)) فقال له ابن الزبير: فجرّب بنفسك، فواللّه‌ لئن فعلتها لأرجمنّك بأحجارك؛

عبداللّه‌ بن زبير در مكّه قيام كرد و گفت: «افرادى كه خدا قلوبشان را همچون چشمانشان كور كرده است، به حلّيت متعه فتوا داده‌اند». مرادش، ابن عباس بود كه او هم، او را مورد خطاب قرار داد و گفت: «تو انسان بسيار خشكى هستى! سوگند ياد مى‌كنم كه اين كار در عهد رهبر پرهيزگاران(يعنى رسول خدا(ص)، انجام مى‌شد». ابن زبير به او گفت: «اين كار را انجام بده. سوگند به خداوند اگر آن را انجام دهى، با سنگهاى خودت سنگسارت مى‌كنم». (٥٢)

شگفت از ابن زبير كه(به پيروى از سلفش) كسى را كه ازدواج موقت كند، سنگسار مى‌كند درحالى كه در موارد شبهه، اجراى حدود منتفى مى‌شود. به عبارت ديگر كسى كه اعتقاد دارد كارى كه انجام مى‌دهد، ازدواج حلال است، نه زنا و براى خود دلايلى از كتاب و سنت هم دارد ـ با توجه به اين شبهه ـ به چه دليل بايد سنگسار شود مگر اينكه هدف ابن زبير تهديد و ترساندن باشد؟

٧. مسلم از ابن شهاب روايت كرده است:

فأخبرني خالد بن المهاجربن سيف اللّه‌ انّه بينا هو جالس عندرجل جاءه رجل فاستفتاه في المتعة فأمره بها، فقال له ابن أبي عمرة الأنصاري: مهلاً ماهي واللّه‌ لقد فُعلت في عهد امام المتقين؛

(٥١) سنن ترمذى، ج٣، ص١٨٦، شماره ٨٢٤.
(٥٢) صحيح مسلم، ج٤، ص١٣٣ ، باب نكاح متعه از كتاب نكاح.