اسلام و برخى ديگر همچون زمخشرى و بيضاوى به سال فتح مكه نسبت داده‌اند. ما پيشتر بيان كرديم كه نكاح متعه، هنگام طلوع خورشيداسلام امرى رايج بوده است و شريعت اسلام آن را تأييد و تكميل و حد و حدود الهى براى آن معين نموده است تا اين ازدواج، ازدواجى صحيح باشد و در مواقع بحرانى، مشكلات امت اسلامى را حل كند.

٦. حل چند شبهه

پيشتر گفتيم كه قرآن و سنت پيامبر(ص) دلالت دارند كه متعه حلال است و اين حلّيت پس از رحلت پيامبر(ص) هم ادامه داشته است؛ بنابراين هيچ مسلمانى نمى‌تواند جواز آن را نفى كند و هر كس آن را تحريم نمايد، حلال خدا را حرام كرده است.

اما گروهى از كسانى كه نه از حدود متعه خبر دارند و نه از حقيقت آن، در مورد حلّيت آن، به طرح شبهاتى بى اساس اقدام نموده‌اند كه اينك، آنها را يكى پس از ديگرى مطرح مى‌كنيم تا روشن شود كه قوانين الهى از محكمترين و بهترين قوانين است و با شبهاتى كه از خانه عنكبوت هم سست‌تر است، متزلزل نمى‌شود.

شبهه اوّل: متعه و شكل‌گيرى خانواده

هدف از تشريع نكاح، شكل‌گيرى خانواده و ايجاد نسل است و اين هدف به ازدواج دايم اختصاص دارد، نه به ازدواج موقتى كه هدف از تشريع آن صرفاً ارضاى قوه شهويه است.

دكتر درينى مى‌گويد:

ازدواج در اسلام براى اهدافى اساسى تشريع شده كه قرآن كريم به آنها تصريح كرده است، روح تمامى اين اهداف، شكل‌گيرى خانواده متعالى، يعنى هسته اوّليه جامعه اسلامى با تمامى ويژگيهاى ذاتى آن از قبيل عفت، پاكى، دوستى، هميارى و همبستگى اجتماعى مى‌باشد كه به صراحت در قرآن كريم آمده است. هدف خداوند از تشريع ازدواج ـ به سبب ارتباطى كه با ارضاى شهوت دارد ـ اين