برگزار كنند، قرآن بخوانند، عزادارى كنند، هيچ كار دينى نبايد بكنند؛ اما اجازه دارند قمه بزنند! چرا؟ چون قمه زدن، براى آنها يك وسيله تبليغ بر ضدّ دين و بر ضدّ تشيع بود. بنابراين، گاهى دشمن از بعضى چيزها، اين گونه عليه دين استفاده مى‌كند. هرجا خرافات به ميان آيد، دين خالص بدنام خواهد شد.

مبلّغان دينى، علماى دينى، متفكّران دينى، عشّاق گسترش اسلام، علاقه‌مندان به اسلام و اهل بيت ـ عليهم‌السّلام ـ بايد توجّه كنند كه اسلام و قرآن، با استدلال و منطق همراه است. مكتب اهل بيت، با منطق و استدلال همراه است. اگر استدلال را از آن جدا كردند و به جاى استدلال، خداى نكرده چيزى را وارد كردند كه از منطق دور است و جنبه خرافى دارد، اين درست ضدّ استدلال عمل خواهد كرد. پس، يك ابزار اسلام براى گسترش و غلبه بر همه اديان و جماعات و ملل و كشورها، عبارت از منطق است و ديگرى، عبارت از عدالت اجتماعى است.» (٢٦)

برخى مدعى شده‌اند: چيزى وهن است كه ذاتاً وهن باشد، نه اينكه به سبب تمسخر ديگران و امور عرضى، وهن شده باشد.

در پاسخ مى‌گوييم: آيا اگر خداوند متعال از گفتن كلمه «راعنا» نهى مى‌كند، به جهت آن است كه اين كلمه ذاتاً كلمه بدى است، يا به سبب اين است كه يهود از آن سؤ استفاده مى‌كردند.

يكى از ادله‌اى كه براى اثبات جواز يا استحباب قمه زنى بيان شده است، مكاشفات برخى از عارفان و اولياء است. به عنوان مثال از آيت اللّه‌ العظمى بهاء الدينى نقل مى‌كنند كه ايشان در يكى از ماههاى محرم به دعوت يكى از شاگردانشان به اردبيل رفته بودند. شب عاشورا قبل از اذان صبح براى تهجد بيدار مى‌شوند. وقتى كه براى وضو گرفتن وارد حياط مى‌شوند، ملائكه را مى‌بينند كه فوج فوج از آسمان به زمين فرود مى‌آيند. ظهر عاشورا زمانى كه قمه زنها قمه مى‌زدند، ايشان ديده بودند كه همان ملائكه زير بغل قمه زنهايى ر

(٢٦) بيانات مقام معظّم رهبرى در اجتماع بزرگ مردم در صحن امام خمينى(ره) مشهد مقدّس رضوى(٠١/٠١/١٣٧٦).