استمرار دارد و يا نسخ شده است؛ زيرا نسخ، فرع براين است كه آيه در مورد ازدواج موقت نازل شده باشد. اين روايات از طرف صحابه و تابعين و در رأس آنها از امام اميرالمؤمنين(ع) و اهل بيت او نقل شده و آنها آيه ياد شده را به ازدواج موقت تفسير كرده‌اند.

قرينه پنجم: اتفاق ائمه اهل بيت(ع) بر نزول آيه در مورد ازدواج موقت

امامان اهل بيت(ع) اتفاق نظر دارند كه آيه ياد شده، در مورد ازدواج موقت نازل شده و روايات وارد شده از طرف آنها در اين زمينه به حد تضافر يا تواتر رسيده است كه به ذكر دو روايت بسنده مى‌كنيم:

١. كلينى از ابوبصير روايت كرده است:

از ابو جعفر در مورد متعه پرسيدم. فرمود:

نزلت في القرآن {فما استمتعتم به منهن فآتوهنّ أجورهنّ فريضة } ؛ (٤٣)

سمعت أبا حنفية يسأل أبا عبداللّه‌ عن المتعة، فقال: عن أيّ المتعتين تسأل؟» فقال: سألتك عن متعة الحج فأنبئني عن متعة النساء أحقّ هي؟ فقال: «سبحان اللّه‌ أما تقرأ كتاب اللّه‌: فما استمتعتم به منهنّ فآتوهنّ أُجورهنّ فريضة، فقال ابوحنيفة، واللّه‌ كأنّها آية لم أقرأهاقطّ؛

در قرآن اين آيه نازل شده كه: «و زنانى را كه متعه مى‌كنيد، واجب است مهر آنها را بپردازيد».

٢. كلينى از عبدالرحمن بن أبي عبداللّه‌ نقل كرده است:

شنيدم ابوحنيفه از امام صادق(ع) در مورد متعه سؤال كرد. ايشان در جواب فرمود: «عن أي المتعتين تسأل؟»؛ يعنى: «از كدام متعه سؤال مى‌كنى؟» گفت: پيشتر از متعه حج سؤال كردم. اينك در مورد متعه زنان برايم بگو كه آيا حق است ؟ امام فرمود: «منزه است خدا، آيا قرآن را نخوانده‌اى كه فرموده

(٤٣) كافى، ج٥، ص٤٤٨ ـ ٤٤٩، ابواب متعه، حديث ١ و ٦.