فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٨٠ - ازدواج موقت در كتاب و سنّت آیة الله جعفر سبحانى
٢. عبد بن حميد و ابن جرير از قتاده روايتى نقل كرده است كه :
ابىّ بن كعب آيه را چنين قرائت كرد: «فما استمتعتم به منهن إلى أجل مسمّى». (٣٦)
٣. ابن ابى داوود در «المصاحف» از سعيد بن جبير روايت كرده است كه :
قرائت ابى بن كعب، چنين است: «فما استمتعتم به منهن الى اجل مسمى» (٣٧).
بايستى اين روايات را كه نشان مىدهند عبارت «الى اجل مسمى» جزئى از آيه است، بر تأويل آيه و بيان معناى حقيقى آن حمل كرد؛ زيرا بديهى است كه قرآن از هرگونه تحريف و زياده و نقص، مصون است.
٤. عبد بن حميد و ابن جرير از مجاهد نقل كردهاند كه :
مراد از عبارت «فما استمتعتم به منهن»، ازدواج متعه است. (٣٨)
٥. طبرى از سدى روايت كرده است:
تقدير آيه چنين است: «فما استمتعتم به منهن الى اجل مسمى فآتوهنّ أُجورهنّ فريضةً» و اين، همان ازدواج متعه است. متعه يعنى اينكه مرد، زنى را با شرطى تا وقت معين عقد كند و دو شاهد هم براى اين كار قرار دهد و از ولى زن اجازه گيرد. هنگامى هم كه مدت عقد تمام شد، هيچ حقى نسبت به زن ندارد و زن هم هيچ حقى بر مرد ندارد. زن نيز بايستى رحم خود را استبراء كند(يعنى مطمئن شود حامله نيست. استبراء با ديدن خون حيض محقّق مىشود و عدّه كنيز و همسر موقت بنا به نظر برخى) و بين آنها ميراثى نيست و از يكديگر ارث نمىبرند. (٣٩)
٦. امام احمد حنبل با اسناد رجالش كه همگى صحيحند، از عمران بن حصين نقل كرده است كه:
(٣٦) همان.
(٣٧) همان.
(٣٨) همان ؛ همچنين: تفسير طبرى، ج٥، ص٨ ـ ١٠ .
(٣٩) تفسير طبرى، ج٥، ص٨ ـ ١٠ .