خمّ أمر رسول اللّه‌(ص) منادياً فنادى الصلاة جامعة، فأخذ بيد عليّ(ع) و قال: اللّهمّ من كنت مولاه فعليّ مولاه اللّهم وال من والاه و عاد من عاداه؛ فقال حسّان بن ثابت: يا رسول اللّه‌ أقول في علي(ع) شعراً؟ فقال رسول اللّه‌(ص): افعل، فقال:

يناديهم يوم الغدير نبيّهم	بخمّ و أكرم بالنبيّ منادي
يقول: فمن مولاكم ووليّكم؟	فقالوا ولم يبدو هناك التعادي
إلهك مولانا و أنت وليّنا	ولن تجدن منّا لك اليوم (٩) عاصيا
فقال له: قم يا عليّ فأنّني	رضيتك من بعدي إماماً و هادي
و كان(فقام) عليّ أرمد العين يبتغي	لعينيه ممّا يشتكيه مداوي
فداواه خير الناس منه بريقه	فبورك مرقيّاً و بورك راقيا (١٠)

شيخ صدوق در كتاب امالى به سند خودش از ابو سعيد نقل كرده است:

هنگامى كه روز غدير خم رسيد، پيامبر(ص) به منادى امر كردند تا افراد را براى نماز جماعت فرا بخواند. سپس دست على(ع) را گرفتند و فرمودند: خداوندا هركس من مولاى او هستم پس على مولاى اوست، خدايا دوستانش را دوست بدار و با دشمنانش دشمن باش.

سپس حسان بن ثابت گفت: اى رسول خدا(ص) آيا شعرى در باره على(ع) بخوانم؟ حضرت فرمودند: بخوان، پس گفت:

در روز غدير خم پيامبرشان آنها را مورد خطاب قرارداد و چقدر پيامبر(ص) منادى كريمى است.

گفت: چه كسى مولا و ولى شماست؟ جواب دادند،در حالى كه هيچ اختلافى بين آنها نبود.

خدايت مولاى ما و تو ولى ما هستى و هرگز در اين روز كسى از ما را عصيانگر

(٩)در بعضى نسخ به جاى «اليوم»،«الدهر» آمده است.
(١٠)امالى،مجلس ٨٤،ص ٢٣٤؛ بحار الانوار،ج ٣٧، باب اخبار الغدير،ص ١١٢،ح٤.