فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٨٧ - ازدواج موقت در كتاب و سنّت آیة الله جعفر سبحانى
٣. مسلم از ابن جريج نقل كرده است:
أخبرني أبوالزبير، قال: سمعت جابربن عبداللّه يقول: كنا نستمتع بالقبضة من التمر والدقيق الأيام على عهد رسول اللّه(ص) و أبي بكر حتى نهى عنه عمر في شأن عمرو بن حريث؛
ابو زبير به من خبر داد: از جابربن عبداللّه شنيدم كه: روزهايى در عهد رسول خدا وابوبكر، با يك مشت آرد و خرما، متعه مىكرديم، تا اينكه عمر در مورد عمروبن حريث، از اين كار نهى كرد. (٤٩)
٤. مسلم در صحيح خود از ابو نضرة نقل كرده است:
كنت عند جابربن عبداللّه، فأتاه آت، فقال ابن عباس و ابن الزبير اختلفا في المتعتين، فقال جابر: فعلنا هما مع رسول اللّه ثمّ نهانا عنهما عمر فلم نعدلهما؛
نزد جابربن عبداللّه بوديم كه فردى نزد او آمد و گفت: ابن عباس و ابن زبير در مورد متعه حج و متعه زنان اختلاف نظر پيدا كردهاند. جابر گفت: اين دو را در عهد رسول خدا(ص) انجام مىداديم اما عمر آن را منع كرد و ما ديگر آنها را انجام نداديم. (٥٠)
٥. ترمذى روايت كرده است:
انّ رجلاً من أهل الشام سأل ابن عمر عن المتعة، فقال: هي حلال، فقال الشامي: إنّ أباك قد نهى عنهما؟ فقال ابن عمر: أرأيت إن كان أبي قد نهى عنها و قد صنعها رسول اللّه(ص) أمر أبي نتّبع أم أمر رسول اللّه(ص)؛
مردى از اهل شام از ابن عمر در باره متعه سؤال كرد و او در پاسخ گفت: حلال است. مرد شامى گفت: پدرت آن را منع كرد. ابن عمر گفت: آيا با وجود
(٤٩) صحيح مسلم، ج٤، ص١٣١ ، باب «نكاح المتعه» از كتاب نكاح.
(٥٠) همان.