٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٧ - ولايت الهى و حكومت اسلامى(٢) آیة الله محمد مؤمن قمى

ابو الجارود مى‌گويد: از امام باقر(ع) شنيدم كه مى‌فرمود: خداوند بر بندگان پنج چيز را واجب كرد و ايشان چهارتاى آن را گرفتند و يكى را رها كردند. گفتم: فدايت شوم، آنها را براى من نام ببريد. فرمود:

١. نماز، مردم نمى‌دانستند چگونه نماز بخوانند. جبراييل نازل شد و گفت: اى محمد به آنها اوقات نماز و آداب آن را بياموز .

٢. سپس زكات، نازل شد و خطاب رسيد: اى محمد به مردم از آداب زكات خبر بده، چنانچه نمازشان را به آنها آموختى.

٣. سپس حكم وجوب روزه نازل شد. رسول خدا، ابتدا به روستاهاى اطراف خود اعلام مى‌كرد تا روز عاشورا را روزه بگيرند اما بعد، حكم روزه ماه رمضان، بين شعبان و شوّال نازل‌شد.

٤. حكم حجّ نازل شد و جبراييل فرود آمد و گفت: به آنها از آداب حجّشان خبر بده، چنانچه از نماز و زكات و روزه به آنها خبر دادى.

٥. سپس دستور ولايت نازل شد و نزول آن در روز جمعه در عرفه بود و خداوند عزّ وجلّ نازل كرد: «امروز دين شما را برايتان كامل كردم و نعمتم را بر شما تمام كردم» . كمال دين به ولايت على بن ابى طالب(ع) بود. رسول خدا در اينجا فرمود: قوم من تازه مسلمانند و به جاهليّت نزديكند و هرگاه ايشان را از اين حكم كه در باره پسر عمويم است مطّلع كنم، هركس زير لب اعتراضى خواهد كرد ـ پيامبر گويد: اين حرفها را در دل خود گفتم وبه زبان نياوردم ـ تا اينكه دستور حتمى از طرف خداوند عزّ وجلّ رسيد و مرا تهديد كرد كه اگر حكم ولايت على(ع) را اعلام نكنم، عذابم مى‌كند و اين آيه نازل شد: «اى پيامبر، آنچه را كه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، تبليغ كن كه اگر آن را ابلاغ نكنى رسالت پروردگارت را انجام نداده‌اى و خداوند تو را از شرّ مردم حفظ خواهد كرد، همانا خداوند قوم كافران را رهبرى و هدايت نمى‌كند». پس رسول خدا دست على(ع) را گرفت و فرمود: اى مردم هيچ پيغمبرى پيش از من نبوده، جز