فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٧١ - حقوق حيوانات در فقه اسلامى ابوالقاسم مقيمى حاجى
فقهى (٩٧) نيز ذكر شده و مورد استناد فقها قرار گرفته است.
الف : شيخ طوسى و ديگر فقهاء (٩٨) نقل كردهاند:
«عن النبيّ (ص) أنّه قال : اطلعت ليلة اُسرى بى على النار فرأيت أمرأة تعذّب، فسألتُ عنها، فقيل : انّها ربطت هرّة و لم تطعمها و لم تسقها و لم تدعها تأكل من حشاحش الأرض حتى ماتت فعذّبها بذلك» (٩٩)؛
پيامبر اعظم (ص) در حديث معراج نقل مىفرمايند : زمانى كه در شب معراج بر آتش جهنم گذر مىكردم زنى را ديدم كه عذاب مىشد. از علّت آن جويا شدم و سؤال كردم در پاسخ گفته شد : او زنى بود كه گربهاى را بسته و محبوس كرده و به او غذا و آب نمى داد و رهايش هم نكرد (تا براى خود غذا تهيه كند) و از آب و علف زمين چيزى بخورد تا اينكه مرد و جان باخت، پس عذاب او بدين سبب است.
ب- ازحضرت پيامبر اكرم (ص) روايت شده است:
«نهى عن قتل كلّ ذي روح الّا أن يؤذّي» (١٠٠)؛
ايشان از كشتن هر موجود دارى روح ( حيوان ) نهى فرمودند مگر آنكه كه موذى باشد.
ج- همچنين پيامبر اكرم (ص) مىفرمايد:
«من قتل عصفوراً بغير حق سأله اللّه عنه يوم القيامة» (١٠١)؛
(٩٧) الجامع للشرايع ، ص٣٨٤. «نهى (ص) عن قتل النحل و النمل و الضفدع والصرد و الهد هد و الخطاب.» همچنين اين روايت در وسائل الشيعه، ج٢٣، ص٣٩٢، ب ٣٩، كتاب الصيد والذباح، ح ٣ ذكر شده است.
(٩٨) مبسوط ، ج٦، ص٤٧ ؛ كشف اللثام، ج ٧، ص٦١١ ؛ جواهر الكلام، ج ٣١، ص٣٩٥.
(٩٩) بحارالانوار ، ج٦٥، ص٦٣ و ٦٥.
(١٠٠) كنز العمّال، ج١٥، ص ٣٩، خبر ٣٩٩٨١.
(١٠١) كنز العّمال ، ج ١٥، ص٣٧، خ ٣٩٩٦٩ ؛ نهج الفصاحة، ص٥٩٧ ، ح٢٩١٨ ؛ هرچند در برخى از روايات، عبارت «بغير الحقّ»، به كشتن بدون ذبح شرعى تفسير شده است.