فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٢٣ - قمه زنى و اعمال نامتعارف در عزادارى محمد تقى اكبر نژاد

مغزانى اشاره مى‌كند كه با تعجب خواهند گفت: چه شد كه پيامبر اسلام از قبله اوّل خود رويگردان شد.

{سَيَقُولُ السُّفَهَاءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلَّيهُم عَن قِبلَتهِمُ الَّتي كاَنُوا عَلَيهَا قُل للّه‌ المَشرِقُ وَ المَغرِبُ يهَدِى مَن يَشَاءُ إِلىَ صِراَطٍ مُّستَقِيمٍ } (٢٤)؛

به زودى سبك مغزان از مردم مى‌گويند: «چه چيز آنها(مسلمانان) را، از قبله اى كه بر آن بودند، بازگردانيد؟!» بگو: «مشرق و مغرب، از آن خداست. خدا هر كس را بخواهد، به راه راست هدايت مى‌كند.»

جالب اينجاست كه همين مسئله نه چندان پر اهميت به يكى از مسائل پر دردسر براى پيامبر اسلام مبّدل شد و مردمان كم عقلى كه خداوند از آنها به سفهاء ياد مى‌كند دست از اشكال تراشى برنداشتند تا اينكه خداوند با لحن تندى به آنها فرمود:

{لَيسَ البِرَّ أَن تُوَلُّوا وُجُوهَكُم قِبَلَ المَشرِقِ وَ المَغرِبِ وَ لكِنَّ البِرَّ مَن آمَنَ بِاللّه‌ وَ اليَومِ الآخِرِ وَ المَلائِكَةِ وَ الكِتابِ وَ النَّبِيِّينَ وَ آتَى المالَ عَلى حُبِّهِ ذَوِى القُربى وَ اليَتامى وَ المَساكينَ وَ ابنَ السَّبيلِ وَ السَّائِلينَ وَ فِى الرِّقابِ وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَى الزَّكاةَ وَ المُوفُونَ بِعَهدِهِم إِذا عاهَدُوا وَ الصَّابِرينَ فِي البَأساءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حينَ البَأسِ أُولئِكَ الَّذينَ صَدَقُوا وَ أُولئِكَ هُمُ المُتَّقُونَ } (٢٥) ؛

نيكى،(تنها) اين نيست كه(به هنگام نماز،) روىِ خود را به سوى مشرق و(يا) مغرب كنيد(و تمام گفتگوى شما، در باره قبله و تغيير آن باشد و همه وقت خود را مصروف آن سازيد) بلكه نيكى(و نيكوكار) كسى است كه به خدا، و روز رستاخيز، و فرشتگان، و كتاب(آسمانى)، و پيامبران، ايمان آورده و مال(خود) را، با همه علاقه‌اى كه به آن دارد، به خويشاوندان و يتيمان و مسكينان و واماندگان در راه و سائلان و بردگان، انفاق كند. نماز را برپا مى‌دارد و زكات را