١. ابو بصير مى‌گويد: «سألت أبا عبداللّه‌(ع) عن كسب المغنّيات، فقال: التي يدخل عليها الرجال حرام و التي تدعى إلى الأعراس ليس به بأس و هو قول اللّه‌ عزّوجلّ: ومن الناس من يشتري لهو الحديث ليضلّ عن سبيل اللّه‌ (٢٢)؛

از امام صادق(ع) در باره مزد آواز خوانان پرسيدم، فرمود: آواز خوانى كه ميان مردان مى‌خواند، كسبش حرام است؛ اما مزد كسانى كه به مجالس عروسى دعوت مى‌شوند، اشكالى ندارد. در همين باره خداوند عزّوجلّ مى‌فرمايد: {و من الناس من يشتري لهو الحديث ليضلّ عن سبيل اللّه‌ } ؛برخى از مردم كسانى‌اند كه سخنان بيهوده مى‌خرند تا از راه خدا گمراه گردند. (٢٣)

٢. از ابوبصير از امام صادق(ع) نقل شده است كه فرمود:

«المغنّية التي تزفّ العرائس لابأس بكسبها؛ (٢٤)

كسب آواز خوانى كه در مشايعت عروس غنا مى‌خواند، اشكالى ندارد».

٣. ابوبصير مى‌گويد:

«قال ابوعبداللّه‌(ع): أجر المغنّية التي تزفّ العرائس ليس به بأس وليست بالتي يدخل عليها الرجال؛ (٢٥)

امام صادق(ع) فرمود: مزد آواز خوانى كه در مشايعت عروس غنا مى‌خواند، اشكالى ندارد نه آواز خوانى كه در حضور مردان مى‌خواند.»

متن سوم دلالت بر اين دارد كه محدوده غناى مجاز از غناى آواز خوان در مجالس

(٢٢) لقمان، آيه ٦.
(٢٣) وسائل الشيعه، ج١٢، ص٨٤، باب ١٥ از ابواب مايكتسب به، ح١.
(٢٤) همان، ص٨٤ و ٨٥، ح١.
(٢٥) همان، ص٨٥، ح٢.