بهانه به دست دشمنان مى‌دهد بپرهيزند و نيز از اعمالى مانند قمه زدن و قفل در تن كردن و امثال آن كه رهبر معظم انقلاب در بيانات پربار خود به آن اشاره نمودند اجتناب جويند. زيرا اين اعمال دست‌آويزى به دست دشمنان خواهد داد تا كل اين مراسم عظيم و سازنده را زير سؤال برند. قمه را بايد بر سر دشمن كوبيد نه بر سر دوست. قفل را بايد بر دهان دشمن زد نه بر تن دوست. درست است كه انگيزه اين افراد عشق به امام حسين(ع) و مكتب اوست ولى بايد توجه داشت كه مقدس بودن انگيزه به تنهايى كافى نيست. بايد نفس عمل هم مقدس باشد، كيفيت عزادارى يا بايد در نصوص اسلامى وارد شده باشد و يا مشمول عمومات و اطلاقات ادله گردد، و اين گونه كارها مسلماً نه منصوص است و نه مصداق عزادارى در عرف عقلا و اهل شرع؛ به علاوه موانعى نيز از نظر شرع در برابر آن قرار دارد، و به تعبير ديگر نه مقتضى شمول عمومات موجود است و نه مانع مفقود. درست است كه جمعى از بزرگان فقهاى پيشين ـ قدّس اللّه‌ اسرار هم ـ اجازه بعضى از اين امور را در عصر خود به دلايل خاصى داده‌اند ولى آنها هم اگر در عصر ما و شرايط زمان ما بودند به يقين طور ديگرى فتوا مى‌دادند.

٣. بايد توجه داشت كه هدف اصلى قيام امام حسين(ع) همان‌گونه كه در وصيت تاريخى معروف آن حضرت آمده احياى امر به معروف و نهى از منكر بود. بر همه عاشقان مكتبش لازم است تا اين دو فريضه الهى و قرآنى را زنده كنند، به امام و پيشواى بزرگشان اقتدا نمايند، و از طريق صحيح وحساب شده با منكرات به مبارزه برخيزند، و باگفتار و اعمال خود معروف را زنده كنند.

خداوندا همه ما را از پيروان راستين مكتب آن بزرگوار قرار ده، و مشمول شفاعتش در دنيا و آخرت نما. آمين يا ربّ العالمين.