من پيش از شما مى‌رسم و شما را در فرداى قيامت در حالى كه در كنار حوض من، بر من وارد مى‌شويد ملاقات مى‌كنم و آن حوضى است كه عرضش به اندازه فاصله بصرى (٨) تا صنعاء است و در آن به اندازه ستارگان آسمان قدح‌هايى از نقره وجود دارد. من در آن روز از شما سؤال خواهم كرد كه در مورد آنچه امروز، خدا را در آن بر شما شاهد گرفتم چه كرديد؟ و در هنگام ورودتان بر من در كنار حوضم خواهم پرسيد كه بعد از من با ثقلين چه كرديد؟ پس بنگريد كه بعد از من با آن دو چگونه رفتار خواهيد كرد؟ گفتند: آن دو ثقل كه گفتيد، كدامند؟ رسول خدا فرمود: اما ثقل اكبر، همان كتاب خداست كه ريسمانى است كشيده شده از طرف خداوند و من، در دستان شما كه يك طرف آن در دست خدا و طرف ديگر آن در دستان شماست و در آن، علم آنچه تاكنون گذشته است و آنچه تا روز قيامت خواهد آمد وجود دارد. اما ثقل اصغر، هم پيمان قرآن است و او على بن ابى طالب(ع) و عترت اوست و اين دو از يكديگر جدايى نخواهند داشت تا در كنار حوض بر من وارد شوند.

معروف بن خربوذ مى‌گويد: من اين كلام را به محضر امام باقر(ع) عرضه كردم و ايشان فرمودند: ابوالطفيل راست گفته است، ما اين كلام را در كتاب على(ع) يافتيم و از آن آگاهيم. از تصديق امام باقر(ع) نسبت به اين روايت، معلوم مى‌شود كه روايت، صحيح و در واقع همان روايت غدير است. اگر چه در آن تصريح به اسم غدير نشده است اما دلالت آن بر اختصاص ولايت امر امت اسلامى و تكفّل اداره امور ايشان و كشور اسلامى به على(ع) و اين كه اميرالمؤمنين(ع) مانند رسول خدا(ص) از مؤمنين به خودشان سزاوارتر است، تام و واضح است.

٢.ما رواه الصدوق في الامالى باسناده عن أبي سعيد، قال: لمّا كان يوم غدير

(٨) بُصرى، اسم منطقه‌اى است در شام .