فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢١٨ - قمه زنى و اعمال نامتعارف در عزادارى محمد تقى اكبر نژاد

عِدَّةٌ مِن أَصحَابِنَا عَن سَهلِ بنِ زِيَادٍ عَن جَعفَرِ بنِ مُحَمَّدٍ الأَشعَرِيِّ عَنِ ابنِ القَدَّاح، قَالَ: كَانَ أَبو عَبدِ اللّه‌(ع) مُتَّكِئاً عَلَيَّ أَو قَالَ عَلَى أَبِي فَلَقِيَهُ عَبَّادُ بنُ كَثِيرٍ البَصرِيُّ وَ عَلَيهِ ثِيَابٌ مَروِيَّةٌ حِسَانٌ، فَقَالَ :يَا أَبَا عَبدِ اللّه‌ (ع) إِنَّكَ مِن أَهلِ بَيتِ النُّبُوَّةِ وَ كَانَ أَبُوكَ وَ كَانَ فَمَا هَذِهِ الثِّيَابُ المَروِيَّةُ عَلَيكَ فَلَو لَبِستَ دُونَ هَذِهِ الثِّيَابِ؟ فَقَالَ لَهُ أَبو عَبدِاللّه‌(ع): وَيلَكَ يَا عَبَّادُ مَن حَرَّمَ زِينَةَ اللّه‌ الَّتِى أَخرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزقِ؟ إِنَّ اللّه‌ عَزَّوَجَلَّ إِذَا أَنعَمَ عَلَى عَبدِهِ نِعمَةً أَحَبَّ أَن يَرَاهَا عَلَيهِ لَيسَ بِهَا بَأسٌ وَيلَكَ يَا عَبَّادُ إِنَّمَا أَنَا بَضعَةٌ مِن‌رَسُولِ اللّه‌ (ص) فَلا تُؤ ذِنِى ...؛ (٢٠)

ابن قداح نقل مى‌كند كه در خدمت امام صادق(ع) بوديم و ايشان به من و يا پدرم تكيه داده بودند و لباس مروى به تن داشتند. در اين هنگام عباد بن كثير بصرى سر رسيد و امام را با آن لباس ديد. گفت:اى ابا عبداللّه‌ تو از اهل بيت نبوت هستى و پدرت آن چنان بود، اين لباس مروى چيست كه به تن كرده‌اى، چه مى‌شد اگر لباسى‌ساده ترى مى‌پوشيدى؟

امام در پاسخ فرمودند: واى بر تو عباد! «چه كسى زينت هايى را كه خداوند متعال براى‌بندگانش آفريده است و روزى هاى گوارا و پاكيزه‌اى را كه برايشان قرار داده است بر آنها حرام كرده است؟» زمانى كه خداوند متعال نعمتى را به بنده‌اش ارزانى كند، دوست دارد كه آثار نعمت را بر او ببيند. واى بر تو عباد! من خود پاره دل رسول خدا هستم. مرا اذيت نكن... .

با توجه به اثبات حكم اولى حرمت براى قمه زنى و اعمال مشابه آن، ديگر براى اثبات حرمت آن به حكم ثانويه نيازى نيست. از اين رو قمه زنى حتى اگر وهن مذهب هم نباشد و لطم اگر موجب هيچ مفسده‌اى هم نگردد، باز هم حرام‌اند و اين حرمت، تعبدى و متكى به روايات است. تأكيد ما بر اين مطلب به آن جهت است كه برخى با خدشه در مفسده دار بودن اين اعمال سعى در مجاز نشان دادن آنها دارند. بنابراين در هر حال اين اعمال بنابر